பட மூலாதாரம், Getty Images
-
- எழுதியவர், கதரினா ஜிம்மர்
- பதவி, பிபிசி ஃப்யூசர்
-
பிரசுரிக்கப்பட்டது
-
வாசிக்கும் நேரம்: 6 நிமிடங்கள்
அளவில் சிறியதும் ஒளி ஊடுருவக்கூடிய உடலமைப்பைக் கொண்டதுமான துரிதொப்சிஸ் தோஹ்ர்னி (Turritopsis dohrnii) என்ற ஜெல்லிமீனைக் கொல்வது, வியப்பளிக்கும் வகையில் மிகவும் கடினமானதாக உள்ளது.
அமெரிக்காவின் டெக்சாஸ் ஏ&எம் பல்கலைக்கழகத்தின் கால்வெஸ்டன் வளாகத்தில் பணியாற்றும் கடல்சார் உயிரியல் நிபுணர் மரியா மிக்லியெட்டா, இந்த ஜெல்லிமீன்களை வெட்டியும், கொதிக்க வைத்தும், பட்டினி போட்டும், அதிக உப்புத்தன்மையுள்ள சூழலில் வைத்தும், நன்னீரில் விட்டும் பல சூழ்நிலைகளில் பரிசோதித்துள்ளார்.
இந்த எல்லா நிலைகளிலும், இந்த அசாதாரண உயிரினங்கள் மரணத்திலிருந்து தப்பித்துள்ளன.
உயிர்வாழ்வதற்குச் சவாலான சூழ்நிலைகளில், அவை திடீரென்று இயக்கத்தை நிறுத்திக்கொண்டு, தாம் வைக்கப்பட்டிருக்கும் பாட்டிலின் அடிப்பகுதியில் விழுகின்றன.
அதன்பின் ஓர் அதிசயம் நிகழ்கிறது : வயதுவந்த ஜெல்லிமீன்களின் குடை வடிவ உடலமைப்பையும் உணர்கொம்புகளையும் போல எந்த விதத்திலும் தோன்றாமல், தங்களை உருமாற்றிக்கொண்டு உயிரணுத் திரள்களாக மாறிவிடுகின்றன.
ஒன்று முதல் மூன்று நாட்களுக்குள், அந்த உயிரணுத் திரளிலிருந்து ‘பாலிப்’ (Polyp) எனப்படும் அமைப்பு முளைக்கிறது. இது ஜெல்லிமீன்களின் வாழ்வுச் சுழற்சியில் ஓர் ஆரம்பகட்டமாகும். பின்னர் அது ஒரு தொகுப்பாக வளர்கிறது. காலப்போக்கில், அந்தக் தொகுப்பில் இருந்து புதிய ஜெல்லிமீன்கள் உருவாகின்றன.
பட மூலாதாரம், Ian Gavan/Getty Images
உயிரியல் கடிகாரத்தைப் பின்னோக்கித் திருப்புதல்
“மரணிக்காத ஒரு ஜெல்லிமீனிலிருந்து நூற்றுக்கணக்கான புதிய ஜெல்லிமீன்களை உருவாக்கக்கூடிய ஒரு தொகுப்பை பெற முடியும்,” என மிக்லியெட்டா விளக்குகிறார்.
இந்தப் புதிய ஜெல்லிமீன்களில் ஒவ்வொன்றும் கோட்பாட்டளவில் இதேபோன்று மீண்டும் இளமைநிலைக்குத் திரும்ப முடியும். இதன் மூலம், உயிரியல் கடிகாரத்தைப் பின்னோக்கித் திருப்பி வைத்து மீண்டும் இளமைக்குத் திரும்பும் அழிவிலாத் திறனை அவை வெளிப்படுத்துகின்றன.
துரிதொப்சிஸ் தோஹ்ர்னி (Turritopsis dohrnii) ஜெல்லிமீன்களுக்கு உள்ள மரணத்தை மீறும் இந்தத் திறனைச் சாத்தியமாக்கும் மரபணுச் செயல்பாட்டையும், மூலக்கூறு இயக்கத்தையும் மிக்லியெட்டாவும் பிற விஞ்ஞானிகளும் தற்போது ஆய்வு செய்து வருகின்றனர்.
இந்த ரகசியங்களைப் புரிந்துகொள்வதன் மூலம், மனிதர்களிலும் இதேபோன்ற செயல்முறைகளைத் தூண்ட முடியுமா என அறிந்து கொள்ளலாம் என ஆராய்ச்சியாளர்கள் நம்பிக்கை கொண்டுள்ளனர்.
பெஞ்சமின் பட்டன் திரைப்படக் கதையில் பார்ப்பது போல, முதியோரை மீண்டும் குழந்தைகளாக மாற்றுவது இந்த ஆய்வின் நோக்கம் அல்ல. அது முழுக்க முழுக்க அறிவியல் புனைகதை கருத்தாகும். அதற்குப் பதிலாக, உயிரணுக்களையும் திசுக்களையும் மீண்டும் இளமையான நிலைக்கு மாற்றுவதன் மூலம், காயங்களை ஆற்றவும், முதுமையுடன் தொடர்புடைய நோய்களுக்குச் சிகிச்சையளிக்கவும் முடியுமா என்பதையே அறிவியல் ஆராய்கிறது.
“இதன் உச்ச இலக்காக மீளுருவாக்க உயிரியல் இருக்கக்கூடும். அதாவது, வயதுடன் தொடர்புடைய சிதைவு அல்லது செயலிழப்பைத் தலைகீழாக மாற்ற முயற்சிப்பது,” என்று அமெரிக்காவின் ஜான்ஸ் ஹாப்கின்ஸ் பல்கலைக்கழகத்தின் குழந்தைகள் புற்றுநோய் நிபுணரும் மருத்துவ விஞ்ஞானியுமான மைக்கேல் கோல்டோப்ஸ்கி கூறுகிறார்.
“இதை மனிதர்களின் நலனுக்காகப் பயன்படுத்தும் நிலையை அடைவதற்கு நாம் இன்னும் வெகுதூரம் செல்ல வேண்டியுள்ளது. ஆனால், கோடிக்கணக்கான ஆண்டுகளுக்கு முன்பே இத்தகைய செயல்முறைகளை பெற்றுள்ள உயிரினங்களைப் புரிந்துகொள்வது எதிர்காலத்தில் உண்மையிலேயே பலன் அளிக்கக்கூடும் என்று நான் நினைக்கிறேன்.”
பட மூலாதாரம், Getty Images
இந்த ஜெல்லிமீனின் மீண்டும் இளமைநிலைக்குத் திரும்பும் திறன் 1980களின் இறுதியில் தற்செயலாகக் கண்டறியப்பட்டு, 1992ஆம் ஆண்டு அறிவியல் ஆய்வில் விவரிக்கப்பட்டது. ஓர் இத்தாலிய விஞ்ஞானி ஆய்வகத்தில் இந்த உயிரினங்களை வளர்த்து வந்தபோது, ஒரு வார இறுதியில் அவற்றுக்கு உணவளிக்க மறந்துவிட்டார்.
திரும்பி வந்தபோது அவை இறந்திருக்கலாம் என்று அவர் எதிர்பார்த்தார். ஆனால், “அதற்குப் பதிலாக, அந்தப் பாத்திரத்தில் புதிய பாலிப்புகள் தோன்றியிருந்தன,” என்று மிக்லியெட்டா கூறுகிறார்.
அதன்பிறகு விரைவில், இத்தாலியின் சாலென்டோ பல்கலைக்கழகத்தைச் சேர்ந்த உயிரியல் நிபுணர் ஸ்டெஃபானோ பிரைனோ, இந்தப் புத்துயிர்ப்பு நிகழ்வைச் சாத்தியமாக்கும் வழிமுறைகளில் ஆர்வம் காட்டத் தொடங்கினார்.
கரு வளர்ச்சியடையும்போது, குருத்தணுக்கள் (Stem Cells) பெருகி, நரம்பு உயிரணுக்கள், தசை உயிரணுக்கள் உள்ளிட்ட உயிரினத்தின் உடலை உருவாக்கும் பல்வேறு வகையான உயிரணுக்களாக மாறுகின்றன.
பொதுவாக, பல உயிர்களிலும் உயிரணுக்கள் தங்களுக்குரிய சிறப்புப் பண்புகளைத் தக்கவைத்துக் கொள்கின்றன. பின்னர் அவை முதுமையடைந்து இறக்கின்றன.
ஆனால், ‘அழிவே இல்லாத’ ஜெல்லிமீன் புத்துயிர் பெறும் செயல்முறையின்போது, சில திசுக்கள் ‘டிரான்ஸ்டிஃபரென்ஷியேஷன்’ (Transdifferentiation) எனப்படும் செயல்முறைக்கு உட்படுகின்றன என்பதைப் பிரைனோ கண்டறிந்தார்.
அதாவது, குறிப்பிட்ட பணிகளைச் செய்வதற்காக உருவான உயிரணுக்கள், தங்களின் தற்போதைய பண்புகளை மாற்றிக்கொண்டு வேறொரு வகை உயிரணுக்களாக மாறுகின்றன. சில நேரங்களில் இதற்கு முன்பாக அவை குருத்தணுக்களுக்கு ஒத்த நிலைக்குத் திரும்பக்கூடும்.

“வயதுவந்த உயிரணுக்கள் தங்கள் சிறப்புப் பண்புகளை இழந்து, பாலிப்பை உருவாக்குவதற்குத் தேவையான வேறொரு வகை உயிரணுக்களாக மாறுகின்றன,” என்று பிரைனோவின் ஆய்வகத்தில் பணியாற்றிய மிக்லியெட்டா விளக்குகிறார்.
இந்த ஜெல்லிமீன் மீண்டும் இளமையடையும் திறனே அதற்கு ‘அழிவே இல்லாத ஜெல்லிமீன்’ என்ற பெயரைப் பெற்றுத் தந்துள்ளது.
விஞ்ஞானிகளுக்குத் தெரிந்த வரையில், விலங்கு உலகில் இது தனித்துவமான ஒரு நிகழ்வாகும்.
சில பல்லிகள், புழுக்கள், இருவாழ்வுயிர்கள் இழந்த அல்லது காயமடைந்த உடல் உறுப்புகளை மீண்டும் உருவாக்க முடிந்தாலும், முழுமையாக வளர்ந்த ஓர் உயிரினத்தை மீண்டும் இளமைக் கட்டத்துக்குத் திருப்பும் திறன் அவற்றுக்கு இல்லை.
இந்த ஜெல்லிமீன், முதுமையை எதிர்கொள்வதில் உயிரினங்களின் உயிரியல் செயல்முறைகள் எவ்வளவு வேறுபட்டிருக்க முடியும் என்பதற்கான வியத்தகு எடுத்துக்காட்டாக உள்ளது. இருப்பினும், இந்த உயிரினமும் இயற்கையாக இறக்கக்கூடும் என்பதை விஞ்ஞானிகள் மறுக்கவில்லை.
மூலக்கூறு மாற்றி
இன்று மிக்லியெட்டாவும் பிற ஆய்வாளர்களும், உயிரணுக்களை அவற்றின் முந்தைய நிலைக்குத் திரும்பச் செய்யும் மரபணு செயல்முறைகளைப் புரிந்துகொள்ள முயன்று வருகின்றனர்.
இந்தச் செயல்முறையைக் கட்டுப்படுத்தும் மூலக்கூறு ‘மாற்றி’ (ஸ்விட்ச்) எது என்பதைக் கண்டறிவதே இறுதி இலக்கு என்று கோல்டோப்ஸ்கி கூறுகிறார்.
அதே கட்டுப்பாட்டு அமைப்பு மனிதர்களிடமும் இருந்தால், மனித உயிரணுக்களை மீண்டும் இளமையான நிலைக்குத் திருப்புவதற்காக அதைத் தூண்ட முடியும்.
அது சாத்தியமானால், காயங்கள் விரைவாக ஆறுவதற்கும், பக்கவாதம் அல்லது மாரடைப்பு ஏற்பட்ட பின்னர் அதனால் சேதமடைந்த திசுக்களை விரைவாகச் சரிசெய்வதற்கும் உதவக்கூடும். மேலும், வயதுசார்ந்த பார்வை இழப்பு அல்லது அல்சைமர் நோயின் தன்மையான நரம்புச் சிதைவு போன்ற பாதிப்புகளையும் மாற்றியமைக்கக்கூடும்.
“நாம் மீண்டும் ஒரு கருவாக மாறி, வாழ்வை புதிதாக ஆரம்பிக்கப் போவதில்லை,” என்று அவர் விளக்குகிறார். “ஆனால், உறுப்புகள், திசுக்கள் என்ற அளவில் பார்த்தால், இந்த மாற்றம் முழுமையாகச் சாத்தியமான ஒன்று என நான் கருதுகிறேன்.”

இந்த ஆய்வு இன்னும் ஆரம்ப கட்டத்தில்தான் உள்ளது. இருப்பினும், ஏற்கெனவே சில தடயங்களை வழங்கத் தொடங்கியுள்ளது.
2022ஆம் ஆண்டில் வெளியான ஓர் ஆய்வில், ஆராய்ச்சியாளர்கள் குழு துரிதொப்சிஸ் தோஹ்ர்னி ஜெல்லிமீனின் மரபணுக்களை, இதுவரை கிடைத்த தகவல்களின் அடிப்படையில் மீண்டும் இளமையடையும் திறன் இல்லாததாகக் கருதப்படும் நெருங்கிய தொடர்புடைய மற்றொரு இனத்தின் மரபணுக்களுடன் ஒப்பிட்டது.
ஆனால், ஸ்பெயினின் ஒவியடோ பல்கலைக்கழகத்தைச் சேர்ந்த மூலக்கூறு உயிரியல் மற்றும் உயிர்த்தகவலியல் நிபுணர் நிபுணர் விக்டர் குய்சாடா, பல ஜெல்லிமீன் இனங்கள் குறைவாகவே ஆய்வு செய்யப்பட்டுள்ளதால், அந்த இனத்தால் இவ்வாறு புத்துயிர் பெற முடியாது என்று உறுதியாகக் கூறுவது கடினம் எனச் சுட்டிக்காட்டுகிறார்.
மற்ற இனத்துடன் ஒப்பிடும்போது, துரிதொப்சிஸ் தோஹ்ர்னி ஜெல்லிமீனின் டிஎன்ஏவில், முதுமையுடன் சேரும் மரபணு மாற்றங்கள், பிற வகையான டிஎன்ஏ சேதங்களைச் சரிசெய்யும் புரதங்களை உருவாக்கும் மரபணுக்களின் பிரதிகள் அதிகமாக உள்ளன.
இந்த ‘அழிவே இல்லாத’ ஜெல்லிமீனில், டெலோமியர்கள் (Telomeres) எனப்படும் அமைப்புகளைப் பராமரிக்கும் புரதங்களை உருவாக்கும் மரபணுக்களின் பிரதிகளும் அதிகமாக உள்ளன. குரோமோசோம்களின் முனைகளில் அமைந்துள்ள டெலோமியர்கள், டிஎன்ஏவின் முக்கியமான பகுதிகள் சேதமடைவதைத் தடுக்க உதவும் பாதுகாப்புக் கட்டமைப்புகளாகும்.
பொதுவாக, காலப்போக்கில் டெலோமியர்கள் சுருங்கிவிடுகின்றன. இதனால் டிஎன்ஏ எளிதில் சேதமடையக்கூடியதாக மாறுகிறது.
ஆனால், டெலோமியர்களைப் பராமரிக்கும் இந்த ஜெல்லிமீனின் மேம்பட்ட திறன், அதன் நீண்ட ஆயுளுக்கான முக்கிய காரணங்களில் ஒன்றாக இருக்கலாம் என்று குய்சாடா கூறுகிறார்.
இந்த ஜெல்லி மீனின் புத்துயிர்ப்பு வழிமுறையின் ரகசியங்களைப் புரிந்துகொள்வதற்கும், அதன் எந்த அம்சங்களையாவது மனிதர்களுக்குப் பயன்படுத்த முடியுமா என்பதைத் தீர்மானிப்பதற்கும் இது வெறும் தொடக்கமே எனக் குய்சாடா குறிப்பிடுகிறார்.
பட மூலாதாரம், Ian Gavan/Getty Images
எந்த மரபணுக்கள் இதில் பங்கு வகிக்கின்றன?
“பல நோய்களில், மீண்டும் பழைய நிலைக்குத் திரும்ப முடியாது என்பதையே நாம் இயல்பாக ஏற்றுக்கொள்கிறோம்,” என்று மிக்லியெட்டா கூறுகிறார்.
“அந்தச் செயல்முறைகள் எவ்வாறு செயல்படுகின்றன என்பதைப் பற்றி போதுமான அளவு கற்றுக்கொண்டால், ஒருவேளை மீண்டும் பழைய நிலைக்குத் திரும்புவதற்கான வழி இருக்கக்கூடும்.”
மறுபுறம், இந்த ஜெல்லிமீனின் வாழ்வுச் சுழற்சியின் பல்வேறு கட்டங்களில் செயல்படும் மரபணுக்களை மிக்லியெட்டா ஒப்பிட்டு ஆய்வு செய்து வருகிறார். குறிப்பாக, உயிரணுக்கள் தங்களின் முந்தைய வளர்ச்சி நிலைக்குத் திரும்பி, பின்னர் புதிய பாலிப்புகளை உருவாக்கும் செயல்முறையில் இடைநிலையாகத் தோன்றும் உருண்டை வடிவ ‘சிஸ்ட்’ கட்டத்தில் மட்டும் செயல்படும் மரபணுக்களை அவர் ஆராய்ந்து வருகிறார்.
“இந்த மரபணுக்கள் இந்தத் தனித்துவமான செயல்முறையில் பங்கு வகிக்கலாம் என்பதை இது சுட்டிக்காட்டக்கூடும்,” என்று அவர் குறிப்பிடுகிறார்.
2019 மற்றும் 2021ஆம் ஆண்டுகளில் மேற்கொள்ளப்பட்ட ஆய்வுகளில், இதுவரை தெரியாத புதிரான சில மரபணுக்களிலும், டிஎன்ஏ பழுதுபார்ப்பிலும், டெலோமியர் பராமரிப்பில் ஈடுபடும் பிற மரபணுக்களிலும் அதிக செயல்பாடு காணப்பட்டதாக அவரும் அவரது சக ஆய்வாளர்களும் கண்டறிந்தனர்.
மிக்லியெட்டா மேற்கொண்ட மற்றொரு தொடக்கநிலை ஆய்வு, சிஸ்ட் கட்டத்தில் அதிகமாகச் செயல்படும் சில மரபணுக்களுக்கும், மனிதர்களில் நீண்ட ஆயுளுடன் தொடர்புடையதாகக் கருதப்படும் மரபணுக்களுக்கும் இடையே சில ஒற்றுமைகள் இருப்பதை வெளிப்படுத்தியது.
இது, இந்த இரு உயிரினங்களுக்கும் இடையே பொதுவான சில செயல்முறைகள் இருக்கக்கூடும் என்ற கருதுகோளை வலுப்படுத்துவதாக மிக்லியெட்டா கூறுகிறார்.
தற்போது, இந்தச் செயல்முறைகளை மேலும் ஆழமாகப் புரிந்துகொள்வதற்காகவும், நீண்டகால நோக்கில் அவற்றை மனித உயிரணுக்களில் தூண்டுவது சாத்தியமா என்பதை ஆராய்வதற்காகவும், மிக்லியெட்டா கோல்டோப்ஸ்கியுடன் இணைந்து பணியாற்றி வருகிறார்.
பாலூட்டிகளின் உயிரணுக்களில் புத்துயிர்ப்பு போன்ற செயல்முறைகளைத் தூண்டும் வழிகளை அறிவியல் ஏற்கெனவே கண்டுபிடித்திருந்தாலும், அவற்றை மனிதத் திசுக்களில் செயல்படுத்துவது மிகவும் சிக்கலானதாக நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளது.
துரிதொப்சிஸ் தோஹ்ர்னி ஜெல்லிமீன் குறித்த ஆய்வு, இதைச் சாதிப்பதற்கான மேலும் பயனுள்ள வழிமுறைகளைக் கண்டறிய உதவும் என்று கோல்டோப்ஸ்கி நம்புகிறார்.
மருத்துவத் துறையில் அதன் சாத்தியமான நடைமுறைப் பயன்களைத் தாண்டி, இந்த ஜெல்லி மீன் தத்துவ ரீதியிலும் சில பாடங்களை வழங்குகிறது.
“மனிதர்களின் முக்கிய பிரச்னைகளான முதுமை மற்றும் மரணம் ஆகியவற்றுக்கு இயற்கை ஏற்கெனவே ஒரு தீர்வைக் கண்டுபிடித்திருக்கிறது என்று நினைப்பதே ஆறுதலாக உள்ளது,” என்று மிக்லியெட்டா கூறுகிறார்.
உண்மையில், இந்த ஜெல்லிமீனின் அதிசயமான உயிர்த் தாங்கும் திறனே, மத்தியதரைக் கடலிலிருந்து கரீபியன் கடற்பகுதி , ஜப்பான் வரை உலகின் பல கடல்களில் இந்த இனம் பரவியிருப்பதற்கான காரணங்களில் ஒன்றாக இருக்கலாம் என்று அவர் கருதுகிறார்.
இருப்பினும், அது வெல்ல முடியாத உயிரினம் போல் தோன்றினாலும், இந்த ‘அழிவே இல்லாத’ ஜெல்லிமீனும் பலவீனமானதே.
தமது ஆய்வகத்தில், புத்துயிர் பெறும் திறன் இல்லாததாகத் தோன்றும் சில ஜெல்லிமீன்கள் இருப்பதை மிக்லியெட்டா சுட்டிக்காட்டுகிறார். மேலும், புத்துயிர் பெறும் திறன் கொண்டவற்றில்கூட, முதுமையால் இறப்பதற்கு முன்பு அவை எத்தனை முறை இவ்வாறு புத்துயிர் பெற முடியும் என்பதற்கு ஒரு வரம்பு இருக்கும்.
பட மூலாதாரம், Getty Images
இந்த உயிரினத்தை நீண்டகாலம் ஆய்வகத்தில் பராமரிப்பது கடினமானது. ஏனெனில், உயிர்வாழ்வதற்கு அதற்கு மிகவும் குறிப்பிட்ட சூழ்நிலைகள் தேவைப்படுவதாகத் தெரிகிறது. இதனால், இதைப் பற்றி உறுதியாகக் கூறுவது சிரமமானதாக உள்ளது.
மேலும், இயற்கைச் சூழலில் அவற்றின் உயிருக்கு அச்சுறுத்தலாக அமையக்கூடிய பல காரணிகள் உள்ளன. அவற்றின் உணவான பிளாங்க்டன் கிடைப்பதில் ஏற்படும் ஏற்றத்தாழ்வுகள் முதல், அவற்றை வேட்டையாடும் உயிரினங்கள் , ஜெல்லிமீன் தொகுப்புகளை மூச்சுத்திணறச் செய்யும் பாசிகள் வரை பல அச்சுறுத்தல்கள் உள்ளன.
இந்தக் காரணங்களால், ‘அழிவே இல்லாத’ ஜெல்லிமீன் நமக்கு ஒரு முக்கியமான பாடத்தைக் கற்பிக்கிறது என்று, குய்சாடாவுடன் இணைந்து 2022ஆம் ஆண்டு ஆய்வை நடத்திய ஸ்பெயினின் கடல்சார் அறிவியல் நிறுவனத்தைச் சேர்ந்த மரியா பாஸ்குவால்-டோர்னர் விளக்குகிறார்.
“இது புத்துயிர் பெறும் திறனையும், கோட்பாட்டளவில் முதுமையால் இறக்காமல் இருக்கக்கூடிய தன்மையையும் கொண்டிருந்தாலும், அதே நேரத்தில் மிகவும் பாதிப்புக்கு உள்ளாகக்கூடிய ஓர் உயிரினமாகவும் உள்ளது,” என்று அவர் கூறுகிறார்.
“அழிவே இல்லாத ஜெல்லிமீன், வாழ்க்கையும் மரணமும் ஒரே உண்மையின் பிரிக்க முடியாத இரு கூறுகள் என்பதையும் நமக்கு நினைவூட்டுகிறது.”
வேறு வார்த்தைகளில் கூறினால், இயற்கையில் மிகவும் ‘அழிவே இல்லாதது’ எனத் தோன்றும் உயிரினம்கூட இறப்பை எதிர்கொள்ள வேண்டியதுதான்.
– இது, பிபிசிக்காக கலெக்டிவ் நியூஸ்ரூம் வெளியீடு