அதன்பிறகு, சுமார் ஐந்து மாடி கட்டடத்தின் உயரம் கொண்டதும், குறைந்தபட்சம் 4,000 கிலோகிராம் எடையுடையதுமான ராக்கெட்டின் மேல் பகுதி தேவையில்லாததாக மாறியது. அது விண்வெளியில் மிதந்தபடி இருந்தது.

அடுத்த 18 மாதங்களில், பூமி, நிலவு மற்றும் சூரியனின் மென்மையான ஈர்ப்பு விசைகளும், சூரிய ஒளியால் ஏற்படும் மிகச் சிறிய தள்ளும் சக்தியும் அதன் பாதையை படிப்படியாக மாற்றின.

இந்த ராக்கெட் பாகத்தை தொடர்ந்து கண்காணித்து வந்த வானியலாளர்கள், இந்தச் சிறிய மாற்றங்களே அதை நிலவை நோக்கிய பாதையில் செலுத்தியிருப்பதைக் கண்டறிந்தனர். மேலும், அது நாளுக்கு நாள் வேகம் அதிகரித்துக் கொண்டிருந்ததாகவும் அவர்கள் தெரிவித்தனர்.

புதன்கிழமை இந்திய நேரப்படி நண்பகல் 12.05 மணியளவில் இந்த மோதல் நிகழ்ந்திருக்கலாம். உலகின் பல பகுதிகளில் அப்போது பகல் நேரமாக இருந்ததால், மோதலால் உருவான சிறிய ஒளி தொலைநோக்கி மூலமாகக் கூட கண்டறிவது மிகவும் கடினமாக இருந்திருக்கும்.

இருள் சூழ்ந்த பகுதிகளில் வானத்தை உற்றுப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த தொழில்முறை அல்லாத வானியலாளர்களுக்கும் அந்த ஒளியை காணும் வாய்ப்பு மிகக் குறைவாகவே இருந்தது. ஏனெனில், அது ஒரு வினாடியின் சிறிய பகுதி நேரமே நீடித்திருக்கும். மேலும், அந்த மோதல் நிகழ்ந்த பகுதி நிலவில் சூரிய ஒளி நேரடியாகப் படும் பகுதியில் இருந்தது.

இதனால், மோதலால் உருவான தூசிப் படலத்தை கூட அவர்கள் தெளிவாகக் கண்டிருக்க வாய்ப்பில்லை. அந்தத் தூசிப் படலம் சுமார் 100 கிலோமீட்டர் உயரம் வரை எழுந்திருக்கலாம் என்றும், பல நிமிடங்கள் நீடித்திருக்கலாம் என்றும் விஞ்ஞானிகள் கருதுகின்றனர்.

நிலவைச் சுற்றி வந்துகொண்டிருந்த விண்கலங்களும் இந்த மோதலை நேரடியாகப் பதிவு செய்யும் சரியான இடத்தில் அப்போது இல்லை. தென் கொரியாவின் டானுரி விண்கலத்துக்கு மட்டுமே அதற்கான சிறந்த வாய்ப்பு இருந்தது. மோதல் நிகழ்ந்த பகுதிக்கு அருகே அது சில நேரத்திற்கு முன்பே கடந்து சென்றிருந்தது.

இந்த மோதல் தொடர்பான காட்சிகள் கிடைத்திருந்தாலும், அவற்றை ஆய்வாளர்கள் முழுமையாகப் பகுப்பாய்வு செய்த பிறகே வெளியிடப்படும் என்று டானுரி குழுவினர் தென் கொரிய ஊடகங்களிடம் தெரிவித்துள்ளனர்.

வரும் நாட்களில், நாசாவின் லூனார் ரீகானைசன்ஸ் ஆர்பிட்டர் அந்தப் பகுதியை புகைப்படம் எடுக்கும் நிலையில் இருக்கும். இதன் மூலம், மோதலுக்கு முன்பும் பின்பும் எடுக்கப்பட்ட படங்களை ஒப்பிட்டு புதிய பள்ளம் அல்லது சேதத்தின் தடயத்தை விஞ்ஞானிகள் கண்டறிய முடியும்.

இந்த மோதல் தொடர்பான முதல் அறிவியல் தகவல்களும் படங்களும், அப்போது இரவு நேரமாக இருந்த அமெரிக்காவில் உள்ள சக்திவாய்ந்த தொலைநோக்கிகளிலிருந்து கிடைக்கக்கூடும். ஆனால், 3,85,000 கிலோமீட்டர் தொலைவில் இருக்கும் நிலவின் சூரிய ஒளி படும் பகுதியில் 14 மீட்டர் அளவுள்ள ஒரு பொருள் மோதியதை கண்டறிவது மிகவும் கடினம். இருந்தாலும், அதை கண்டுபிடிப்பது முற்றிலும் சாத்தியமற்றது அல்ல.

தரவுகளை ஆய்வு செய்து, படங்களைச் சுத்தப்படுத்தி தெளிவுபடுத்தும் பணிக்கு சில மணிநேரங்கள் முதல் பல நாட்கள் அல்லது வாரங்கள் வரை கூட ஆகலாம்.

எனினும், புதிய பள்ளத்தின் படங்களை நிலவைச் சுற்றும் விண்கலங்கள் பதிவு செய்வதை விஞ்ஞானிகள் ஆவலுடன் எதிர்பார்த்துக் காத்திருக்கின்றனர். ஏனெனில், மோதிய ராக்கெட் பகுதியின் அளவு, வேகம் மற்றும் அது மோதிய துல்லியமான இடம் ஆகிய அனைத்தும் ஏற்கனவே தெரிந்தவை.

இதனால், இது ஒரு சாதாரண விபத்தாக இல்லாமல், அரிதான மற்றும் கட்டுப்படுத்தப்பட்ட அறிவியல் பரிசோதனையாக மாறியுள்ளது.

கோள்களின் மேற்பரப்பை ஆய்வு செய்யும் விஞ்ஞானிகளுக்கு இது ஒரு கனவு வாய்ப்பாகும். ஏனெனில், மோதலால் பள்ளங்கள் எவ்வாறு உருவாகின்றன, பாறைகள் மற்றும் தூசிகள் எவ்வளவு தூரம் சிதறிச் செல்கின்றன, நிலவின் உட்பகுதியில் அதிர்வுகள் எவ்வாறு பரவுகின்றன என்பதற்கான தங்களது மாதிரிகளை சோதித்துப் பார்க்க இந்த நிகழ்வு உதவும்.

இது எதிர்கால விண்வெளி ஆய்வுகளுக்கும் நடைமுறை ரீதியாக முக்கியமான தகவல்களை வழங்கும்.

ஒரு மோதலால் எவ்வளவு அளவு பாறைகளும் தூசிகளும் மேலே எழுகின்றன என்பதைப் புரிந்துகொள்வதன் மூலம், பாதுகாப்பான நிலவு தரையிறங்கும் விண்கலங்களையும் எதிர்கால நிலவு தளங்களையும் வடிவமைக்க பொறியாளர்களுக்கு உதவும். மேலும், பறக்கும் சிதறல்கள் எவ்வளவு தூரம் செல்லக்கூடும், அருகிலுள்ள நிலப்பரப்பு எவ்வளவு அதிரக்கூடும் என்பதையும் அவர்கள் கணிக்க முடியும்.

இந்த மோதலால் நிலவின் மேற்பரப்புக்கு அடியில் இருந்து வெளியேறியுள்ள பாறைகள் மற்றும் தூசிப் பொருட்கள், நிலவின் புவியியல் அமைப்பு குறித்து புதிய தகவல்களை வழங்கக்கூடும். மேலும், சுமார் 4.5 பில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு பூமி–நிலவு அமைப்பு எவ்வாறு உருவானது என்பது குறித்த விஞ்ஞானிகளின் புரிதலையும் மேம்படுத்த உதவலாம்.

மனிதர்களால் உருவாக்கப்பட்ட ஒரு பொருள் நிலவில் மோதுவது இது முதல் முறை அல்ல. 1959-ஆம் ஆண்டு முதல், பல டஜன் விண்கலங்கள் நிலவில் மோதியுள்ளன. அவற்றில் சில விபத்துகளாக நிகழ்ந்தவை. பல அறிவியல் ஆய்வுகளுக்காக திட்டமிட்டு மோதவிடப்பட்டவை.

அரை நூற்றாண்டுக்கும் மேலாக, மனிதர்களால் உருவாக்கப்பட்ட விண்வெளிக் குப்பைகள் அமைதியாக விண்வெளியில் குவிந்து கொண்டிருக்கின்றன என்பதற்கான நினைவூட்டலாக இந்த நிகழ்வுகள் பார்க்கப்படுகின்றன.

– இது, பிபிசிக்காக கலெக்டிவ் நியூஸ்ரூம் வெளியீடு