மாநிலத்தின் பயங்கரவாத எதிர்ப்புப் படை (ஏடிஎஸ்) அக்டோபர் 2006-இல் விசாரணையைத் தொடங்கியது. இது ஒன்பது முஸ்லிம் ஆண்களைக் கைது செய்தது.

இந்த நபர்கள் இப்போது தடைசெய்யப்பட்ட இந்திய மாணவர் இஸ்லாமிய இயக்கத்தின் (SIMI) உறுப்பினர்கள் என்றும், அரசை கவிழ்ப்பதற்காக கிளர்ச்சியைத் தூண்ட அவர்கள் விரும்பியதாகவும் ஏடிஎஸ் வழக்குத் தொடர்ந்தது.

குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்களில் இருவர் பயங்கரவாத நடவடிக்கைகளுக்காகப் பயிற்சி பெற பாகிஸ்தான் சென்றதாக அது கூறியது.

“கலவரங்களை ஏற்படுத்துவதற்காக முஸ்லிம்களை ஆத்திரமடையச் செய்ய” முஸ்லிம்கள் அதிகம் வசிக்கும் பகுதியில் குண்டு வெடிக்க இவர்கள் விரும்பியதாக ஏடிஎஸ் கூறியது.

மேலும், குண்டுகளைத் தயாரிக்க குற்றம் சாட்டப்பட்ட இருவரும் 20 கிலோ ஆர்டிஎக்ஸ் வெடிபொருளைப் வாங்கியதாகவும், குண்டுவெடிப்பு நடத்துவதற்காக இந்துக்களுக்குச் சொந்தமான கடைகளில் இருந்து மிதிவண்டிகளை வாங்கியதாகவும் அந்த அமைப்பு கூறியது.

பிப்ரவரி 2007-இல், சிபிஐ இந்த வழக்கில் இணைந்து கூடுதல் குற்றப்பத்திரிகைகளைத் தாக்கல் செய்தது.

அதன் பிறகு வழக்கு ஒரு ஆச்சரியமான திருப்பத்தை எடுத்தது. 2010-ஆம் ஆண்டில், ஹைதராபாத்தில் 2007-இல் நடந்த ஒரு குண்டுவெடிப்பு வழக்கு தொடர்பாக சிபிஐ விசாரணை நடத்திக் கொண்டிருந்தபோது, சுவாமி அசிமானந்த் என்று அழைக்கப்படும் நப குமார் சர்க்கார் என்பவர், மாலேகான் குண்டுவெடிப்பு இந்துக்களால் நடத்தப்பட்டது என்று ஒரு வாக்குமூலம் அளித்தார். (பின்னர் அந்த வாக்குமூலம் கட்டாயத்தின் பேரில் அளிக்கப்பட்டதாக அவர் கூறினார்).

இதையடுத்து ஏப்ரல் 2011-இல் மேல் விசாரணை நடத்துமாறு மத்திய அரசு, தேசிய புலனாய்வு முகமையை (என்ஐஏ) கேட்டுக்கொண்டது.

இரண்டு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, என்ஐஏ குற்றப்பத்திரிகை தாக்கல் செய்து, இந்த வழக்கில் குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்களாக நான்கு இந்து ஆண்களைக் கைது செய்தது.

என்ஐஏ குற்றப்பத்திரிகையில், குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்களில் ஒருவர் மாலேகான் குண்டுவெடிப்புகள் “தனது ஆட்களின் வேலை” என்று தன்னிடம் கூறியதாக அசிமானந்த் குறிப்பிட்டதை மேற்கோள் காட்டியது.

என்ஐஏ சமர்ப்பித்த வாக்குமூலத்தின்படி, மாலேகானில் “86% முஸ்லிம் மக்கள் தொகை” இருந்ததால் அது “பொருத்தமான இடமாக” தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது.

ஏடிஎஸ்-ஆல் குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்களாக அடையாளம் காணப்பட்ட முஸ்லிம் ஆண்கள், “கட்டாயத்தின் பேரில்” ஒப்புதல் வாக்குமூலம் அளித்ததாகவும், அவர்கள் தங்கள் ஒப்புதல் வாக்குமூலத்தைத் திரும்பப் பெறுவதாகவும் என்ஐஏ குறிப்பிட்டது.

என்ஐஏ-வின் குற்றப்பத்திரிகையைப் பார்த்து, 2016-ஆம் ஆண்டில், மகாராஷ்டிராவில் உள்ள ஒரு செஷன்ஸ் நீதிமன்றம் ஒன்பது முஸ்லிம் ஆண்களை “வெறும் சந்தேகத்தின் அடிப்படையில்” குற்றம் சாட்டப்பட்டதாகக் கூறி விடுவித்தது.

சுவாரஸ்யமாக, ஒன்பது முஸ்லிம் ஆண்கள் விடுவிக்கப்படுவதை ஏடிஎஸ் எதிர்த்தது, ஆனால் என்ஐஏ அதை ஆதரித்தது. அந்த விடுவிப்புக்கு எதிராக ஏடிஎஸ் தாக்கல் செய்த மேல்முறையீடு இன்னும் நிலுவையில் உள்ளது.

இதற்கிடையில், மகாராஷ்டிராவில் ஒரு நீதிமன்றம் செப்டம்பர் 2025-இல் நான்கு இந்து ஆண்கள் மீது குற்றச்சாட்டுகளைப் பதிவு செய்தது. இந்த உத்தரவுக்கு எதிராக அவர்கள் மேல்முறையீடு செய்து, தங்களை விடுவிக்குமாறு மும்பை உயர்நீதிமன்றத்தைக் கேட்டுக்கொண்டனர். இந்த மேல்முறையீட்டு மனுவில்தான் இந்த ஆண்டு ஏப்ரல் 22 அன்று தீர்ப்பு வழங்கப்பட்டது.

குற்றச்சாட்டுகளைப் பதிவு செய்த உத்தரவு “நன்கு ஆராய்ந்து எடுக்கப்பட்ட உத்தரவு” என்றும், உயர்நீதிமன்றம் அதில் தலையிடக் கூடாது என்றும் என்ஐஏ தரப்பு வழக்கறிஞர் வாதாடினார்.

இருப்பினும், என்ஐஏ சமர்ப்பித்த ஆதாரங்கள் “ஏற்றுக்கொள்ள முடியாதவை” என்றும், குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்களை விசாரணைக்கு உட்படுத்த போதுமானவை அல்ல என்றும் குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்களின் வழக்கறிஞர் வாதாடினார்.

“மேல் விசாரணை என்ற போர்வையில்” என்ஐஏ முற்றிலும் “புதிய விசாரணையை” நடத்த முடியாது என்றும் வழக்கறிஞர் வாதாடினார்.

நான்கு நபர்களுக்கு எதிராகத் தாக்கல் செய்யப்பட்ட ஆதாரங்கள் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கவை அல்ல என நீதிமன்றம் கூறியது.

என்ஐஏ-வின் வழக்கு முற்றிலும் “சந்தர்ப்ப சாட்சியங்களை” மட்டுமே நம்பியிருப்பதாக நீதிமன்றம் கூறியது, இது முக்கியமாக குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்கள் மற்றும் அசிமானந்தின் ஒப்புதல் வாக்குமூலங்கள் மற்றும் ஏடிஎஸ் மற்றும் சிபிஐ-ஆல் முதலில் குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்களிடமிருந்து சேகரிக்கப்பட்ட வாக்குமூலங்களைக் கொண்டிருந்தது எனவும் நீதிமன்றம் கூறியது.

என்ஐஏ நடத்திய விசாரணையில் ஏற்பட்ட தாமதத்தையும், அது ஆதாரங்களின் வலிமையை எவ்வாறு பாதிக்கிறது என்பதையும் நீதிமன்றம் சுட்டிக்காட்டியது.

சட்டத்தின் கீழ், காவல் துறையின் காவலில் இருக்கும் குற்றம் சாட்டப்பட்ட நபரின் வாக்குமூலம், அது புதிய ஆதாரத்தை கண்டுபிடிக்க வழிவகுத்தால் மட்டுமே நம்பகமானதாக கருதப்படும். நான்கு குற்றம்சாட்டப்பட்டவர்கள் அளித்த வாக்குமூலங்கள், “குண்டுவெடிப்புக்கான திட்டமிடல் மற்றும் தயாரிப்பு நடந்த இடங்களுக்கு” தங்களை அழைத்துச் சென்றதாக என்ஐஏ வாதாடியது.

குண்டுவெடிப்பு நடந்து ஆறு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு இந்த இடங்கள் அடையாளம் காணப்பட்டதால், இந்த வழக்கில் குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்களின் வாக்குமூலங்களை நம்ப முடியாது என்று நீதிமன்றம் கூறியது. மேலும், அந்த இடங்கள் தனிப்பட்ட இடங்கள் அல்ல, பொது மக்கள் நடமாடும் இடங்களாகும்.

மேலும், குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்களை அடையாளம் காண ஒரு அடையாள அணிவகுப்பு பயன்படுத்தப்பட்டதாக என்ஐஏ கூறியது.

அடையாள அணிவகுப்பை என்ஐஏ கணிசமான தாமதத்திற்குப் பிறகு நடத்தியதாக நீதிமன்றம் கூறியது.

“சம்பவம் நடந்து ஆறு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு நடத்தப்படும் அணிவகுப்புக்கு எந்த ஆதார மதிப்பும் இல்லை” என்று அது கூறியது. மேலும், அடையாள அணிவகுப்பு மட்டுமே ஒரு வலுவான ஆதாரமாக இருக்க முடியாது என்றும் நீதிமன்றம் கூறியது.

அசிமானந்தின் சாட்சியத்தை நம்ப முடியாது என்றும் நீதிமன்றம் கூறியது.

அஜ்மீர் மற்றும் ஹைதராபாத் வழக்குகளிலும் அவர் அளித்த வாக்குமூலம் தன்னார்வமாக அளிக்கப்பட்டது அல்ல என்று கருதப்பட்டதாக நீதிமன்றம் குறிப்பிட்டது. மாலேகான் குண்டுவெடிப்பு வழக்கில் என்ஐஏ தாக்கல் செய்த குற்றப்பத்திரிகையில் அவர் ஒரு சாட்சியாகக் கூட சேர்க்கப்படவில்லை.

“மேல்முறையீடு செய்தவர்களில் யாரையாவது குண்டுவெடிப்பில் ஈடுபட்டதை தான் பார்த்ததாக எந்த ஒரு நபரும் என்ஐஏ முன் வாக்குமூலம் அளிக்க முன்வரவில்லை” என்றும் நீதிமன்றம் மேலும் கூறியது.

என்ஐஏ மற்றும் ஏடிஎஸ் முன்வைத்த வழக்குகளில் பல முரண்பாடுகள் இருப்பதையும் நீதிமன்றம் சுட்டிக்காட்டியது.

“மக்களின் மனதில் பயத்தை உருவாக்கும் நோக்கத்துடன் பயங்கரவாதச் செயல்களைச் செய்ய குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்கள் மற்றும் பிற நபர்கள் குற்றச் சதியில் ஈடுபட்டதாக என்ஐஏ முற்றிலும் ஒரு புதிய கதையை உருவாக்கியது,” என்று நீதிமன்றம் தனது உத்தரவில் குறிப்பிட்டுள்ளது.

இருப்பினும், “முக்கியமாக குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்களின் ஒப்புதல் வாக்குமூலம் மற்றும் இடங்களைக் கண்டறிந்த வாக்குமூலங்களின் அடிப்படையில் மட்டுமே என்ஐஏ இந்தத் தரப்பு கதையை உருவாக்கியது என்பதை நினைவில் கொள்வது அவசியம்” என்று நீதிமன்றம் கூறியது.

மாலேகானில் அவர்கள் பேருந்தில் இருந்து இறங்கிய இடங்கள் மற்றும் குண்டுகள் வைக்கப்பட்ட இடங்களை குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்கள் அடையாளம் காட்டியதாக என்ஐஏ-வின் வழக்கு அமைந்திருந்தது. குண்டுகளை இணைப்பது குறித்து அவர்களுக்கு விளக்கம் அளிக்கப்பட்ட பயிற்சி முகாம் இடத்தையும் அவர்கள் அடையாளம் காட்டினர் எனவும் கூறியது.

ஒரு முஸ்லிம் நபர்தான் குண்டை வைத்தவர் என்று ஏடிஎஸ் கூறியிருந்ததை நீதிமன்றம் கவனித்தது. ஆனால், குண்டுவெடிப்பு நடந்த அன்று இந்த நபர் குண்டுவெடிப்பு இடத்திலிருந்து 400 கி.மீ தொலைவில் இருந்ததாக என்ஐஏ கூறியது.

குண்டுவெடிப்புக்காக ஒரு முஸ்லிம் நபர் மிதிவண்டிகளை வாங்கியதாக ஏடிஎஸ் கூறியது, ஆனால் குற்றம் சாட்டப்பட்ட ஒரு இந்து நபரால் இது செய்யப்பட்டதாக என்ஐஏ கூறியது. நீதிமன்றத்தின்படி, என்ஐஏ சமர்ப்பித்த இந்த தகவல்கள் “நேரடி ஆதாரம் அல்லாத தகவல்களை” அடிப்படையாகக் கொண்டவை.

ஏடிஎஸ்-ஆல் தாக்கல் செய்யப்பட்ட தடயவியல் பதிவுகள் போன்ற பல ஆதாரங்களை என்ஐஏ “முற்றிலும் புறக்கணித்துவிட்டது” என்றும் நீதிமன்றம் கூறியது.

இதன் மூலம், “வழக்கு ஒரு முட்டுச்சந்திற்கு வந்துவிட்டது போல் தெரிகிறது” என்று நீதிமன்றம் கூறியது. “ஏடிஎஸ் மற்றும் என்ஐஏ தாக்கல் செய்த குற்றப்பத்திரிகைகளில் உள்ள நேர் எதிரான கதைகள் எங்கும் கொண்டு செல்லாது” என்று அது மேலும் கூறியது.

மும்பை உயர்நீதிமன்றத்தால் விடுவிக்கப்பட்ட நான்கு பேரும் 2019 முதல் ஜாமீனில் வெளியே உள்ளனர்.

இந்த வழக்கில், 2016-இல் விடுவிக்கப்பட்ட ஒன்பது முஸ்லிம் ஆண்களுக்கு எதிராக ஏடிஎஸ் தாக்கல் செய்த மேல்முறையீடு மட்டுமே நிலுவையில் உள்ள ஒரே விசாரணையாகும்.

கடந்த சில ஆண்டுகளில், பல குண்டுவெடிப்பு வழக்குகளில் குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்கள் நீதிமன்றங்களால் விடுவிக்கப்பட்டுள்ளனர். கடந்த ஆண்டு ஜூலை மாதம், 2008-ஆம் ஆண்டு மாலேகான் குண்டுவெடிப்பு வழக்கில் குற்றம் சாட்டப்பட்ட ஏழு பேரும் விடுவிக்கப்பட்டனர்.

இந்த வழக்கில் குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்களில் பாஜகவின் முன்னாள் எம்பி சாத்வி பிரக்யா சிங் தாக்கூர் மற்றும் ராணுவ அதிகாரி லெப்டினன்ட் கர்னல் ஸ்ரீகாந்த் பிரசாத் புரோகித் ஆகியோர் அடங்குவர்.

அதே மாதத்தில், 2006-ஆம் ஆண்டு மும்பையில் உள்ளூர் ரயில்களில் பல குண்டுகள் வெடித்த 7/11 குண்டுவெடிப்பு வழக்கில் குற்றம் சாட்டப்பட்ட 12 பேரையும் மும்பை உயர்நீதிமன்றம் விடுவித்தது.

– இது, பிபிசிக்காக கலெக்டிவ் நியூஸ்ரூம் வெளியீடு