ആറ് പതിറ്റാണ്ടിലേറെക്കാലം കോടിക്കണക്കിന് ഹൃദയങ്ങളെ സംഗീതത്തിന്റെ മാസ്മരിക വലയത്തിൽ നിർത്തിയ ഒരു സുവർണ്ണ അധ്യായത്തിനാണ് ഇതോടെ തിരശ്ശീല വീഴുന്നത്.

നമ്മുടെ സന്തോഷങ്ങളിൽ കൂട്ടുചേർന്നും, സങ്കടങ്ങളിൽ കണ്ണീരൊപ്പിയും, വിരഹങ്ങളിൽ സാന്ത്വനമേകിയും, പാതിരാത്രികളിൽ താരാട്ടായും പതിറ്റാണ്ടുകളായി കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന ആ മനോഹര ശബ്ദം ഇനി ഓർമ്മ… ദക്ഷിണേന്ത്യയുടെ വാനമ്പാടി എന്ന് നമ്മൾ സ്നേഹത്തോടെ വിളിച്ച ഭാവഗായിക എസ്. ജാനകി (88) വിടപറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. മൈസൂരുവിൽ വെച്ചായിരുന്നു അന്ത്യം. ആറ് പതിറ്റാണ്ടിലേറെക്കാലം കോടിക്കണക്കിന് ഹൃദയങ്ങളെ സംഗീതത്തിന്റെ മാസ്മരിക വലയത്തിൽ നിർത്തിയ ഒരു സുവർണ്ണ അധ്യായത്തിനാണ് ഇതോടെ തിരശ്ശീല വീഴുന്നത്.

ഇന്നലകളിലെങ്ങോ നമ്മൾ കേട്ടുപോയ വെറുമൊരു ശബ്ദമല്ല ജാനകിയമ്മ. മറിച്ച്, ഓരോ മലയാളിയുടെയും വികാരങ്ങളോട് അത്രമേൽ ഇഴുകിച്ചേർന്ന ഒരു ആത്മബന്ധമാണ്. ആ വേർപാട് കേവലം ഒരു ഗായികയുടെ നഷ്ടമല്ല, ഒരു ജനതയുടെ ഹൃദയത്തിൽ നിന്ന് സംഗീതത്തിന്റെ ഒരു വലിയ വസന്തം തന്നെ കൊഴിഞ്ഞുപോയതുപോലെയാണ് അനുഭവപ്പെടുന്നത്.

നാൽപത്തിയെണ്ണായിരം ഗാനങ്ങൾ, ഒരൊറ്റ ജാനകിയമ്മ!

1957-ൽ ‘വിധിയിൻ വിളയാട്ട്’ എന്ന തമിഴ് ചിത്രത്തിലൂടെയാണ് ജാനകിയമ്മ സിനിമാ പിന്നണി ഗാനരംഗത്തേക്ക് ചുവടുവെക്കുന്നത്. പിന്നീട് സംഭവിച്ചതെല്ലാം ഇന്ത്യൻ ചലച്ചിത്ര സംഗീത ചരിത്രത്തിലെ അവിസ്മരണീയമായ നാഴികക്കല്ലുകളാണ്. മലയാളം, തമിഴ്, തെലുങ്ക്, കന്നഡ, ഹിന്ദി, ഒഡിയ ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഇരുപതോളം ഇന്ത്യൻ ഭാഷകളിലായി നാൽപ്പത്തിയെണ്ണായിരത്തിലധികം (48,000) ഗാനങ്ങളാണ് അവർ പാടിത്തീർത്തത്.

ഒരു പിഞ്ചുകുഞ്ഞിന്റെ നിഷ്കളങ്കമായ ശബ്ദം മുതൽ കൗമാരക്കാരിയുടെ പ്രണയവും, മധ്യവയസ്കയുടെ ഗാംഭീര്യവും, വൃദ്ധയുടെ ദയനീയതയും ഒരേ തൊണ്ടയിൽ നിന്ന് അനായാസം പുറത്തെടുക്കാൻ കഴിഞ്ഞ അവരുടെ അസാധാരണമായ ശബ്ദനിയന്ത്രണം (Voice Modulation) സംഗീത ലോകത്തെ എക്കാലത്തെയും വലിയ വിസ്മയങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്.

മലയാളക്കര നെഞ്ചിലേറ്റിയ ഗാനമാധുര്യം

ആന്ധ്രാപ്രദേശിലെ ഗുണ്ടൂരിൽ ജനിച്ച ജാനകിയമ്മയ്ക്ക് കേരളം സ്വന്തം നാടുപോലെയായിരുന്നു. മാതൃഭാഷയല്ലാത്ത ഒരു ഭാഷയിൽ, അക്ഷരസ്ഫുടതയോടെയും ഉച്ചാരണശുദ്ധിയോടെയും അവർ പാടിയ പാട്ടുകൾ കേട്ട് മലയാളിക്ക് ഒരിക്കലും തോന്നിയിട്ടില്ല അവർ അന്യസംസ്ഥാനക്കാരിയാണെന്ന്.

ശ്രീകുമാരൻ തമ്പിയുടെ വരികൾക്ക് എം.എസ്. വിശ്വനാഥൻ ഈണം നൽകിയ ‘സ്വർണ്ണഗോപുര നർത്തകി നിൻ…’ എന്ന വിഖ്യാത ഗാനത്തിലൂടെയാണ് അവർ മലയാളത്തിൽ സജീവമാകുന്നത്. പിന്നീട് ബാബുരാജ്, ജി. ദേവരാജൻ, ദക്ഷിണാമൂർത്തി, രാഘവൻ മാസ്റ്റർ, എ.ടി. ഉമ്മർ, ശ്യാം, ഇളയരാജ തുടങ്ങിയ ഇതിഹാസങ്ങളുടെ ഈണങ്ങൾക്ക് അവർ ജീവൻ പകർന്നു. ബാബുരാജിന്റെ സംഗീതത്തിൽ ജാനകിയമ്മ പാടിയ ‘താമസമെന്തേ വരുവാൻ…’, ‘താളിക്കരുതുമ്മ വെക്കരുത്…’, ‘പ്രാണനാഥനെനിക്കു നൽകിയ…’ തുടങ്ങിയ ഗാനങ്ങൾ കാലാതീതമായി ഇന്നും നിലനിൽക്കുന്നു. ഗാനഗന്ധർവ്വൻ കെ.ജെ. യേശുദാസുമൊത്തുള്ള അവരുടെ യുഗ്മഗാനങ്ങൾ മലയാളി എന്നും നെഞ്ചിലേറ്റിയവയാണ്.

അംഗീകാരങ്ങൾ വഴങ്ങിയ കരിയർ

നാല് തവണയാണ് മികച്ച പിന്നണി ഗായികയ്ക്കുള്ള ദേശീയ ചലച്ചിത്ര പുരസ്കാരം ജാനകിയമ്മയെ തേടിയെത്തിയത്. 1977-ൽ ’16 വയതിനിലേ’ (തമിഴ്), 1980-ൽ ‘ഓപ്പോൾ’ (മലയാളം- ‘ഏറ്റുമാനൂർ അമ്പലത്തിൽ എഴുന്നള്ളത്ത്…’), 1982-ൽ ‘സിരിവെണ്ണല’ (തെലുങ്ക്), 1985-ൽ ‘മയൂരി’ (തെലുങ്ക്) എന്നീ ചിത്രങ്ങളിലെ ആലാപനത്തിനായിരുന്നു അത്. ഇതിനു പുറമെ 14 തവണ കേരള സംസ്ഥാന ചലച്ചിത്ര അവാർഡും, കന്നഡ, തമിഴ്, ആന്ധ്ര സർക്കാരുകളുടെ നിരവധി പുരസ്കാരങ്ങളും അവർക്ക് ലഭിച്ചു. 2013-ൽ രാജ്യം പത്മഭൂഷൺ പ്രഖ്യാപിച്ചെങ്കിലും, വൈകി വന്ന അംഗീകാരമെന്ന് പറഞ്ഞ് അത് നിരസിക്കാനുള്ള ആർജ്ജവവും അവർ കാണിച്ചു.

അമ്മപ്പൂവിന് വിട നൽകി മടക്കം

2016-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ ‘പത്തു കൽപനകൾ’ എന്ന ചിത്രത്തിലെ ‘അമ്മപ്പൂവിന് തണലിട്ട…’ എന്ന് തുടങ്ങുന്ന ഹൃദയസ്പർശിയായ താരാട്ടുപാട്ടോടെയാണ് താൻ ഇനി സ്റ്റുഡിയോകളിൽ പാടാനുണ്ടാകില്ലെന്ന് ജാനകിയമ്മ പ്രഖ്യാപിച്ചത്.

ശരീരം കൊണ്ട് ജാനകിയമ്മ വിടപറഞ്ഞിരിക്കാം. എന്നാൽ കാതുകളിൽ അമൃതു പെയ്യുന്ന ആ മധുരശബ്ദം, മലയാളിയുടെ മണിച്ചെപ്പിലെ അനശ്വര ഗാനങ്ങൾ, തലമുറകൾ ഉള്ളിടത്തോളം കാലം ഇവിടെത്തന്നെയുണ്ടാകും. മരിക്കാത്ത ആ സംഗീത പ്രവാഹത്തിന്, ജാനകിയമ്മയ്ക്ക്, ആദരാഞ്ജലികൾ.