இந்த நிலையில் மேஜர் பால்மரின் சூழ்நிலை முற்றிலும் வேறானது. 1940-ஆம் ஆண்டு பிப்ரவரியில் ஐரோப்பா முழுவதும் போர் பரவியபோது அவர் தன் குடும்பத்துடன் மீண்டும் இணைவதற்காக கெர்ன்சியிலிருந்து ஆல்டெர்னி என்கிற இடத்திற்குச் செல்ல முயற்சி செய்து கொண்டிருந்தார்.

அந்தப் படகில் பயணிகளுக்கான அனைத்து இடங்களும் முன்பதிவு செய்யப்பட்டுவிட்டன. ஆனால் தபால் விதிமுறைகளைப் படித்த பிறகு, தான் தபால் பொருளாகப் பயணிப்பதைத் தடுப்பதற்கு எதுவும் இல்லை என்கிற முடிவுக்கு அவர் வந்தார்.

பயணிகளின் எண்ணிக்கை கட்டுப்படுத்தப்பட்டதாலும் அவர் சரக்குப் பொருளாகவும் தபால் பொருளாகவும் இல்லை என்பதால் படகின் கேப்டன் முதலில் அவரைப் படகில் ஏற்ற மறுத்துவிட்டார். ஆனால் முன்பதிவு செய்த பயணிகள் சிலர் வராதபோது சூழ்நிலை மாறியது. ஆனால் அவர் சரக்கு வைப்பறையிலே பயணிக்க வேண்டியிருந்தது.

பால்மர் ஆல்டெர்னி அடைந்தபோது அவர் தபால்களைப் பிரிக்கும் அலுவலகத்திற்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்டு உள்ளூர் தபால்காரரால் ஒருவரால் “நேரடியாக அவரது மனைவியிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டார்” என யாப்ஸ்லி தெரிவித்தார்.

கெர்ன்சி போஸ்டின் வரலாற்று ஆவணங்களில் இந்த நிகழ்வுகள் தொடர்பான செய்தித்தாள் கட்டுரைகளைக் கண்டுபிடித்த யாப்ஸ்லி, இவை “சொல்வதற்கு மிகவும் இனிமையான, ஒருவிதமான கலகலப்பான கதையாக இருக்கும்,” என நினைத்தார்.

தொடர்ந்து பேசிய அவர், “இந்தத் தீவுகளில் தபால் மூலம் பயணித்த முதல் நபர் ஹாரி டர்னர் மற்றும் கடைசி நபர் மேஜர் பால்மர். இருவருமே வெவ்வேறு ஆண்டுகளில் பயணித்திருந்தாலும், நாங்கள் சொல்லக்கூடிய ஒரு மிகச் சிறந்த ‘முதல் மற்றும் கடைசி’ கதையாக இது இருக்கும் என்று நாங்கள் கருதினோம்.” என்று தெரிவித்தார்.

தபால் விதிகள் பின்னர் மாற்றப்பட்டன. அதன் மூலம் அதிலிருந்த ஓட்டைகள் அடைக்கப்பட்டு மனித தபால்களின் காலம் முடிவுக்குக் கொண்டு வரப்பட்டது.

– இது, பிபிசிக்காக கலெக்டிவ் நியூஸ்ரூம் வெளியீடு