புதன்கிழமை இரவு நடந்த இந்தத் தோல்விக்குப் பிறகு, மாகாண ஆளுநர் பில் லீ, டென்னஸியில் மரண தண்டனைகளை நிறுத்தி வைத்ததுடன், நடைமுறைகள் குறித்து சுயாதீனமான ஆய்வு நடத்தவும் உத்தரவிட்டார்.

கடந்த பத்தாண்டுகளில் மரண தண்டனையை முறையாக நிறைவேற்ற முடியாத சம்பவங்கள் அதிக கவனத்துக்கு வந்துள்ளன. மரண தண்டனைக்கு பயன்படுத்தப்படும் மருந்துகளுக்குத் தட்டுப்பாடு ஏற்பட்டதைத் தொடர்ந்து, சில மாகாணங்கள் மருந்துகளின் கலவையை மாற்றின அல்லது நம்பகத்தன்மை குறித்த கேள்விகள் எழுந்த நிறுவனங்களிடம் இருந்து மருந்துகளைப் பெற்றன.

சில மாகாணங்கள் மாற்று முறையாக துப்பாக்கிச் சூடு மூலம் மரண தண்டனையை நிறைவேற்றும் முறையைக்கூட மீண்டும் கொண்டுவந்தன.

கிறிஸ்டா பைக் தற்போது மருத்துவமனையில் சிகிச்சை பெற்று வருகிறார். அவருக்கு “உயிரைக் காக்கும் சிகிச்சை” அளிக்கப்பட்டு வருவதாக அவரது வழக்கறிஞர் தெரிவித்துள்ளார்.

மரண ஊசி செலுத்துவது என்பது, மரண தண்டனை சட்டப்பூர்வமாக உள்ள அமெரிக்காவின் 27 மாகாணங்களில் மிகவும் அதிகமாகப் பயன்படுத்தப்படும் முறையாகும். இந்த முறையில் மரண தண்டனையை முறையாக நிறைவேற்ற முடியாமல் போவது வழக்கத்திற்கு மாறான ஒன்றல்ல.

மரண தண்டனைக்கு ஆதரவாகவோ எதிராகவோ நிலைப்பாடு எடுக்காத ஆய்வு அமைப்பான ‘மரண தண்டனைத் தகவல் மையம்’, முறையாக நிறைவேற்றப்படாத மரண தண்டனை என்பதை, “எதிர்பாராத பிரச்னைகள் அல்லது தாமதங்களால் கைதிக்கு தேவையற்ற வேதனை ஏற்பட்டதாகக் கருதக்கூடிய நிலை அல்லது மரண தண்டனையை நிறைவேற்றியவரின் மிக மோசமான திறமையின்மையை வெளிப்படுத்தும் நிலை” என்று வரையறுக்கிறது.

1982 முதல் முறையாக நிறைவேற்றப்படாத 64 மரண தண்டனை சம்பவங்களை அந்த அமைப்பு பட்டியலிட்டுள்ளது. அவற்றில் 51 சம்பவங்கள் மரண ஊசி செலுத்தியவை. குறைந்தது ஏழு சம்பவங்களில், நரம்பு வழியாக மருந்தை செலுத்துவதற்கான IV குழாயை சரியாகப் பொருத்த முடியாததால், மரண தண்டனை நிறைவேற்றும் நடவடிக்கை நிறுத்தப்பட்டது.

ஆனால், மருந்து செலுத்தப்பட்ட பிறகு மரண தண்டனை நிறைவேறாமல் போன சம்பவத்தை கிராசிக் இதுவரை பார்த்ததில்லை.

”டெக்சாஸில் இதுபோன்று ஒருபோதும் நடந்ததில்லை,” என்று கிராசிக் கூறினார்.

அசோசியேட்டட் பிரஸ்ஸில் 46 ஆண்டுகள் பணியாற்றியபோது பல்வேறு விவகாரங்கள் குறித்து செய்தி சேகரித்த கிராசிக், மரண தண்டனைகள் நிறைவேற்றப்படுவதைத் தொடர்ந்து நேரில் பார்ப்பதைத் தனது பணியின் முக்கியமான பகுதியாகக் கருதுகிறார்.

“ஒரு தனிநபரின் உயிரைப் பறிக்கும் அதிகாரத்தைவிட, மாகாண அல்லது மத்திய அரசிடம் நம் மீது செலுத்தக்கூடிய வேறு எந்த உயர்ந்த அதிகாரமோ, சக்தியோ இல்லை,” என்று அவர் கூறினார்.

1976 முதல் அமெரிக்காவில் 1,683 மரண தண்டனைகள் நிறைவேற்றப்பட்டுள்ளதாக ‘மரண தண்டனைத் தகவல் மையம்,’ தெரிவித்துள்ளது. அந்த ஆண்டில்தான் அமெரிக்க உச்சநீதிமன்றம் மரண தண்டனையை மீண்டும் அமல்படுத்தியது. அமெரிக்க மாகாணங்களிலேயே அதிகபட்சமாக டெக்சாஸ் 602 மரண தண்டனைகளை நிறைவேற்றியுள்ளது. 1982-ஆம் ஆண்டு மரண ஊசி மூலம் மரண தண்டனையை நிறைவேற்றிய முதல் மாகாணமாகவும் டெக்சாஸ் ஆனது.

“ஒரு வழக்கில் எந்தவித தனிப்பட்ட தொடர்பும் இல்லாத ஒருவர் அங்கு இருந்து, சட்டம் எவ்வாறு செயல்படுத்தப்படுகிறது என்பதை நேரில் பார்ப்பது முக்கியம் என்று நான் எப்போதும் நினைத்தேன். அது முறையாக நிறைவேற்றப்படுகிறதா என்பதையும் உறுதி செய்ய வேண்டும்,” என்று கிராசிக் கூறினார்.

“யாராவது ஒருவர் அதை நேரில் பார்த்து, மற்றவர்களிடம், ‘நான் இதைத்தான் பார்த்தேன். இதுதான் நடந்தது’ என்று சொல்ல வேண்டும்.”

ஓய்வு பெற்றுவிட்டாலும், தனது சொந்த மாகாணமான டெக்சாஸில் நிறைவேற்றப்படும் மரண தண்டனைகள் குறித்து அசோசியேட்டட் பிரஸ்ஸுக்காக தொடர்ந்து ஃப்ரீலான்ஸ் செய்தியாளராகப் பணியாற்றி வருகிறார்.

தனது செய்திகளில் பாதிக்கப்பட்டவர்களை நினைவுகூர்வதில் தனக்கு ஒரு குறிப்பிட்ட பொறுப்பு இருப்பதாக அவர் கருதுகிறார்.

“இந்த வழக்கில் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்காக நான் வருத்தப்படுகிறேன். அவர்கள் மறக்கப்பட்டவர்களாக இருக்கிறார்கள்.,” என்று அவர் கூறினார்.

“இன்று டென்னஸியில் உள்ள கைதி பற்றித்தான் அனைத்து கவனமும் செலுத்தப்படுகிறது. பாதிக்கப்பட்டவருக்காக, அவரது நெருங்கிய குடும்பத்தினரைத் தவிர, யாரும் கண்ணீர் சிந்தவில்லை… நாம் ஈடுபட்டிருக்கும் பணியின் தன்மை இதுதான் என்பதை நான் புரிந்துகொள்கிறேன். ஆனால், அதனால் இது சரியானது என்று அர்த்தமல்ல,” என்றார்.

கிறிஸ்டா பைக்கால் கொல்லப்பட்டவர் கோலீன் ஸ்லெம்மர். புளோரிடாவைச் சேர்ந்த 19 வயதான அவர், ரோலர் ஸ்கேட்டிங் செய்வதையும், புன்னகைப்பதையும், மற்றவர்களுக்கு உதவுவதையும் விரும்பியவர் என்று அவரது நண்பர்களும் குடும்பத்தினரும் தெரிவித்துள்ளனர். வேலைப் பயிற்சி முகாமில் ஸ்லெம்மரைச் சந்தித்த பிறகு, அப்போது 18 வயதான பைக்கும் அவரது அப்போதைய காதலர் டடாரில் ஷிப்பும் அவரைச் சித்ரவதை செய்து கொலை செய்தனர்.

புதன்கிழமை டென்னஸியில் மரண தண்டனை நிறைவேற்றும் முயற்சியின்போது ஸ்லெம்மரின் தாயார் மே மார்டினெஸ் அங்கு இருந்தார். பின்னர் என்பிசி நியூஸிடம் பேசிய அவர், இந்தச் சம்பவம் “மிகவும் குழப்பமாக இருந்தது” என்று தெரிவித்தார்.

கிராசிக் வசித்து, பணியாற்றும் டெக்சாஸில், நரம்பு வழியாக மருந்து செலுத்துவதற்கான IV குழாய் பொருத்தப்படும் போது அதை நேரில் பார்வையாளர்கள் பார்க்க அனுமதி இல்லை.

“அதனால் நாங்கள் அறைக்குள் செல்லும்போது, கைதிக்கு ஏற்கெனவே IV குழாய் பொருத்தப்பட்டிருக்கும்.”

மரண ஊசி மூலம் தண்டனை நிறைவேற்றும்போது, பொதுவாக கைதியின் கையின் முழங்கை மடங்கும் பகுதியில் IV குழாய் பொருத்தப்படும் என்று கிராசிக் கூறினார். அது முடியாவிட்டால், சில நேரங்களில் கையின் மேற்பகுதி, கால், கழுத்து அல்லது வேறு பகுதிகளில் குழாய் பொருத்தப்படும்.

மரண தண்டனை வெற்றிகரமாக நிறைவேற்றப்படும் போது, கைதிகள் “சில விநாடிகளிலேயே சுயநினைவை இழந்துவிடுவார்கள்” என்று கிராசிக் கூறினார். உயிரைக் கொல்லும் மருந்தின் அளவு செலுத்தப்பட்ட 20 முதல் 40 நிமிடங்களுக்குப் பிறகு பொதுவாக அவர்கள் இறந்துவிட்டதாக அறிவிக்கப்படுவார்கள் என்றும் அவர் தெரிவித்தார்.

1998-ஆம் ஆண்டு டெக்சாஸில் மரண ஊசி மூலம் தண்டனை நிறைவேற்றப்பட்ட ஜொனாதன் நோபிள்ஸின் மரணத்தையும் கிராசிக் இன்னும் நினைவில் வைத்திருக்கிறார். 1986-ஆம் ஆண்டு ஆஸ்டினைச் சேர்ந்த இரண்டு பெண்களான கெல்லி ஃப்ராகர் மற்றும் மிட்ஸி ஜான்சன்-நாலே ஆகியோரை கொடூரமாகக் கத்தியால் குத்திக் கொலை செய்த வழக்கில் குற்றவாளி எனத் தீர்ப்பளிக்கப்பட்டதைத் தொடர்ந்து அவருக்கு மரண தண்டனை விதிக்கப்பட்டது.

தனது கடைசி வார்த்தைகளாக நோபிள்ஸ் “சைலன்ட் நைட்” பாடலைப் பாடினார்.

“ரவுண்ட் யான் வர்ஜின்’ என்ற வரியைப் பாடியபோது அவர் பேசுவதை நிறுத்திவிட்டார். மருந்து செயல்படத் தொடங்கி, அவர் சுயநினைவின்றிப் போகும் அளவுக்கு அதற்குக் கிட்டத்தட்ட அவ்வளவு நேரம்தான் ஆனது,” என்று கிராசிக் தெரிவித்தார்.

கிட்டத்தட்ட 30 ஆண்டுகளாக அந்தக் காட்சி கிராசிக்கின் நினைவில் இருந்து வருகிறது.

“இன்றுவரை, கிறிஸ்துமஸ் தினத்தன்று நான் தேவாலயத்தில் இருக்கும்போது, பாடகர் குழு ‘சைலன்ட் நைட்’ பாடும்போது, சபையில் இருப்பவர்கள் அனைவரும் அந்தப் பாடலைச் சேர்ந்து பாடி, அந்தப் பருவத்தின் மகிழ்ச்சியிலும் உணர்விலும் மூழ்கியிருக்கும்போது, நான் இந்த மரண தண்டனையைப் பற்றி நினைத்துக் கொண்டிருப்பேன். அந்தச் சபையில் இதுபோன்ற நினைவுடன் இருப்பவர் நானாக மட்டுமே இருப்பேன் என்று உறுதியாகச் சொல்லலாம்,” என்றார்.

மரண தண்டனைகளைப் பற்றி செய்தி சேகரிக்கும் தனது பணியைப் பற்றி மக்கள் கேள்விப்படும்போது, அவர்கள் பொதுவாக ஆர்வத்துடன் பல கேள்விகளைக் கேட்பார்கள் என்றும் அவர் கூறினார்.

“பெரும்பாலானவர்கள் ஒருவர் இறப்பதை நேரில் பார்க்கும் வாய்ப்பைப் பெறுவதில்லை,” என்று அவர் கூறினார்.

ஆனால், தான் நேரில் பார்த்த சம்பவங்கள் குறித்து மக்கள் அவரிடம் கேட்கும்போது, “நான் செய்ததும், செய்து கொண்டிருப்பதும், இதுமட்டுமல்ல” என்று அவர்களிடம் கூறுவதாக அவர் தெரிவித்தார்.

– இது, பிபிசிக்காக கலெக்டிவ் நியூஸ்ரூம் வெளியீடு