இந்த எண் வாகனத்தின் முன்பக்கத்திலும் பின்பக்கத்திலும் தெளிவாகவும் வெளிப்படையாகவும் தெரியும்படி காட்சிப்படுத்தப்பட வேண்டும் என்று மோட்டார் வாகனச் சட்டம் நிபந்தனை விதிக்கிறது.

இந்தச் சட்டத்தின் 39வது பிரிவின்படி, போக்குவரத்துத் துறையால் வழங்கப்பட்ட பதிவு எண் இல்லாமல் நாட்டில் எந்தவொரு மோட்டார் வாகனத்தையும் ஓட்டுவது ஒரு குற்றவியல் செயலாகும்.

வாகனங்களின் நம்பர் பிளேட்டுகள் ஒரு குறிப்பிட்ட வரிசையில் அமைந்துள்ளன.

உதாரணமாக, TN 06 AB 1234 (கற்பனையான எண்) என்ற நம்பர் பிளேட்டை எடுத்துக் கொண்டால், மத்திய மோட்டார் வாகன விதிகள் (1989)இன் விதி 50இன் படி, இந்த எண்ணின் முதல் இரண்டு எழுத்துகள், அதாவது TN எனும் எழுத்துக்கள், அந்த வாகனம் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ள மாநிலக் குறியீட்டைக் குறிக்கின்றன.

அடுத்த இரண்டு எண்கள் (06) அந்த வாகனம் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ள மாநிலத்தில் உள்ள குறிப்பிட்ட மாவட்டம் அல்லது ஆர்டிஓ அலுவலகக் குறியீட்டைக் குறிக்கின்றன.

நடுவில் உள்ள ஆங்கில எழுத்துகள் (AB) வாகனம் பதிவு செய்யப்படும்போது நடைமுறையிலுள்ள தற்போதைய பதிவுத் தொடரின் அகரவரிசையைக் குறிக்கின்றன.

கடைசி நான்கு எண்கள் (1234) அந்த வாகனத்திற்கு மட்டுமே பிரத்யேகமாக ஒதுக்கப்பட்ட தனித்துவமான கணினிமயமாக்கப்பட்ட அடையாள எண்ணைக் குறிக்கின்றன.

இந்த நம்பர் பிளேட் எங்கு உருவானது? அதன் பயன்பாடு எப்படித் தொடங்கியது?

வாகனங்களுக்கு சட்டபூர்வமாக நம்பர் பிளேட்டுகளை அறிமுகப்படுத்திய உலகின் முதல் நாடு பிரான்ஸ்.

ஆகஸ்ட் 14, 1893 அன்று, பாரிஸ் போலீஸ் ஆணை ஒரு புதிய சட்டத்தை அறிமுகப்படுத்தியது. பாரிஸ் வீதிகளில் புழக்கத்தில் இருந்த மோட்டார் வாகனங்கள் விபத்துகளை ஏற்படுத்திவிட்டு தப்பி ஓடியதால், அந்த வாகனங்களின் உரிமையாளர்களைப் பிடிப்பதற்காக நம்பர் பிளேட்டுகளை கட்டாயமாக்கி இந்த ஆணை அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது.

“பாரிஸ் நகரில் புழங்கும் ஒவ்வொரு மோட்டார் வாகனமும் ஒரு அடையாள பிளேட்டை கொண்டிருக்க வேண்டும். அந்த பிளேட்டில் வாகன எண், அத்துடன் உரிமையாளரின் பெயர் மற்றும் முகவரி இருக்க வேண்டும்” என்று அந்த ஆணை கூறியது.

பாரிஸ் நகர எல்லைக்குள் இந்த விதி அறிமுகப்படுத்தப்பட்டதைக் கண்ட ஜெர்மனி 1896இல் தமது நாட்டிலும் நம்பர் பிளேட் பயன்பாட்டை அறிமுகம் செய்தது.

நெதர்லாந்து இந்த விஷயத்தில் ஒரு படி முன்னேறியது. நாடு முழுவதும் ஒரே மாதிரியான நம்பர் பிளேட் சட்டத்தைக் கொண்டு வந்த பெருமை நெதர்லாந்தையே சேரும்.

டச்சு அரசாங்கம் 1898இல் ஒரு தேசிய போக்குவரத்துச் சட்டத்தை இயற்றியது. இதன் கீழ், ‘ஓட்டுநர் அனுமதிப் பத்திரத் தகடுகள்’ என்ற பெயரில் நம்பர் பிளேட்டுகள் வழங்கப்பட்டன.

அமெரிக்க வரலாற்றின் தேசிய அருங்காட்சியக இணையதளம், 1901ஆம் ஆண்டில் கார்களுக்கு நம்பர் பிளேட்டுகளை கட்டாயமாக்கும் சட்டத்தை இயற்றிய அமெரிக்காவின் முதல் மாகாணம் நியூயார்க் மாகாணம் என்று கூறுகிறது.

“இருப்பினும், அப்போது அரசாங்கம் நம்பர் பிளேட்டுகளை வழங்கவில்லை. கார் உரிமையாளர்கள் தங்களது பெயரின் முதல் எழுத்துகளை தோல் அல்லது இரும்புத் துண்டுகளில் வண்ணம் தீட்டி, அவற்றைப் பின்புறத்தில் இணைத்துக் கொண்டனர். பின்னர், 1903இல் மாசசூசெட்ஸ் மாகாண அரசு நம்பர் பிளேட்டுகளை வழங்கத் தொடங்கியது” என்று அந்த இணையதளம் குறிப்பிடுகிறது.

இந்திய அரசின் அதிகாரபூர்வ பதிவுகளின்படி, இந்தியாவில் வாகனங்களுக்கு நம்பர் பிளேட்டுகளை பயன்படுத்துவது 1914ஆம் ஆண்டில் பிரிட்டிஷ் அரசாங்கத்தால் இயற்றப்பட்ட ‘இந்திய மோட்டார் வாகனச் சட்டம் 1914’ மூலம் அதிகாரபூர்வமாக சட்டமாக்கப்பட்டது.

கடந்த 1900களின் தொடக்கத்தில் உள்ளூர் நகரங்களுக்குள் அடையாள எண்கள் பயன்படுத்தப்பட்டதற்கான வரலாற்று ஆதாரங்கள் உள்ளன.

‘தி லா ஆஃப் மோட்டார் வெஹிக்கிள்ஸ் இன் இந்தியா’ என்ற புத்தகத்தின்படி, 1914ஆம் ஆண்டின் தேசிய சட்டத்திற்கு முன்பு, பிரிட்டிஷ் இந்தியாவில் வாகனங்களைக் கட்டுப்படுத்துவதற்கும் பதிவு செய்வதற்கும் பம்பாய் (1901), பெங்கால் (1903), மெட்ராஸ் (1907), உபி (1911), பஞ்சாப் (1907), பர்மா (1906) ஆகிய இடங்களில் தனித்தனி பிராந்திய சட்டங்கள் நடைமுறையில் இருந்தன.

வாகன ஓட்டிகளின் வசதிக்காக இந்தச் சட்டங்கள் அனைத்தும் 1914இல் ஒரே தேசிய சட்டமாக ஒருங்கிணைக்கப்பட்டன.

இருப்பினும், 1914ஆம் ஆண்டின் சட்டம் மிகவும் எளிமையானதாக இருந்ததாலும், நாடு முழுவதும் வாகனங்களின் எண்ணிக்கை அதிவேகமாக அதிகரித்ததாலும், போக்குவரத்து அமைப்பை முழுமையாக ஒழுங்குபடுத்துவதற்காக பிரிட்டிஷ் அரசாங்கம் மோட்டார் வாகனச் சட்டம் 1939ஐ கொண்டு வந்தது.

இந்தியா முழுவதும் ஒரே மாதிரியான பதிவு முறையைக் கொண்டு வருவதற்காக பிரிட்டிஷ் அரசாங்கம் 1939இல் மோட்டார் வாகனச் சட்டத்தை இயற்றியது. இந்தச் சட்டம் நாடு முழுவதும் உள்ள நம்பர் பிளேட்டுகளின் வடிவமைப்பை மாற்றியது.

அதன்படி, இரண்டு எழுத்துகள் கொண்ட மாகாண/மாநிலக் குறியீடு, அதைத் தொடர்ந்து ஒரு தொடர் எழுத்து, பின்னர் நான்கு எண்கள் (உதாரணமாக: பம்பாய் மாகாண நம்பர் பிளேட்: BMY 1234) என்ற வரிசை அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது.

அப்போது, தனியார் வாகனங்களுக்கு கருப்பு நிற பிளேட்டுகளில் வெள்ளை நிற எழுத்துகளும், வணிக (டாக்ஸி) வாகனங்களுக்கு வெள்ளை நிற பிளேட்டுகளில் கருப்பு நிற எழுத்துகளும் இருக்க வேண்டுமென ஒரு விதி உருவாக்கப்பட்டது.

மோட்டார் வாகனச் சட்டம் 1988: இன்றைய காலத்திற்கு ஏற்ப கொண்டு வரப்பட்டுள்ள மாற்றங்கள்

இன்று நாம் காணும் தற்போதைய நம்பர் பிளேட் வடிவம், பழைய சட்டத்திற்குப் பதிலாக இந்திய அரசாங்கத்தால் கொண்டு வரப்பட்ட மோட்டார் வாகனச் சட்டம், 1988இன் பிரிவு 41இன் கீழ் நடைமுறைக்கு வந்தது.

மாநிலக் குறியீடு: மத்திய மோட்டார் வாகன விதிகள், 1989இன் விதி 50இன் படி, ஒவ்வொரு மாநிலத்திற்கும் ஒரு தனித்துவமான இரண்டு எழுத்து குறியீடு ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது (தமிழ்நாட்டிற்கு TN, தெலுங்கானாவுக்கு TS, ஆந்திர பிரதேசத்திற்கு AP).

வண்ண விதி: இந்த விதியானது தனியார் வாகனங்களுக்கு வெள்ளை நிற பிளேட், வணிக வாகனங்களுக்கு மஞ்சள் நிற பிளேட், மின்சார வாகனங்களுக்கு பச்சை நிற பிளேட் இருக்க வேண்டும் என்று நிபந்தனை விதிக்கிறது.

போலி நம்பர் பிளேட் மோசடி மற்றும் வாகனத் திருட்டைத் தடுப்பதற்காக மத்திய அரசு ஹெச்ஆர்எஸ்பி (உயர் பாதுகாப்புப் பதிவுத் தகடுகள் -High Security Registration Plates) முறையை அறிமுகப்படுத்தியுள்ளது.

இந்த அலுமினிய பிளேட்டுகளில் குரோமியம் அடிப்படையிலான ஹோலோகிராம் மற்றும் லேசர் குறியீட்டு எண்கள் உள்ளன. இது பிளேட்டை மாற்றுவதைக் கடினமாக்குகிறது.

மேலும், 2021ஆம் ஆண்டில், வேலை நிமித்தமாக அடிக்கடி பிற மாநிலங்களுக்குச் சென்று வருவோருக்காக மத்திய அரசு ‘பிஹெச்’ ​​(பாரத் சீரிஸ்) பதிவு எண்களை அறிமுகப்படுத்தியது.

இந்த நம்பர் பிளேட் நாடு முழுவதும் செல்லுபடியாகும். அதாவது நீங்கள் ஒரு மாநிலத்தில் இருந்து மற்றொரு மாநிலத்திற்குச் சென்றால், உங்கள் வாகனத்தை மீண்டும் பதிவு செய்ய வேண்டிய அவசியமில்லை.

அது மட்டுமின்றி, இதில் மற்றொரு நன்மையும் உள்ளது.

பிஹெச் தொடர் பதிவு நாடு முழுவதும் செல்லுபடியாகும் என்பதால், இந்த வாகனத்தை மற்றொரு மாநிலத்தைச் சேர்ந்த ஒருவருக்கு எளிதாக விற்கவும் முடியும்.

– இது, பிபிசிக்காக கலெக்டிவ் நியூஸ்ரூம் வெளியீடு