உண்மையில், இந்த ‘கபிடல் மெட்டல்ஸ் கிரிக்கெட் கோப்பை’ திருக்கோவில் கடற்கரையின் மையப்பகுதியான தம்பிலுவிலில் தான் நடைபெறவிருந்தது. இங்குள்ள மணல் மேடுகளிலிருந்து இல்மனைட் உள்ளிட்ட கனிம வளங்களை அகழ்ந்தெடுக்கவே இந்நிறுவனம் திட்டமிட்டுள்ளது.

ஆனால், தங்களது மண்ணைச் சுரண்டத் துடிக்கும் ஒரு நிறுவனத்திடமிருந்து எந்தவொரு நிதியுதவியையோ அல்லது விளையாட்டு நிகழ்வுகளையோ ஏற்க முடியாது என திருக்கோவில், தம்பிலுவில், வினாயகபுரம் மற்றும் தம்பட்டை ஆகிய பகுதிகளைச் சேர்ந்த விளையாட்டுக்கழகங்கள் திட்டவட்டமாக மறுத்துவிட்டன. பதிவு செய்திருந்த 56 கழகங்களில் 30 கழகங்கள் இப்போட்டியை முற்றிலும் புறக்கணித்தன.

“எங்கள் குடும்ப உறுப்பினர்கள் இந்த நிலத்திற்காகப் போராடி உயிரைத் தியாகம் செய்துள்ளனர். வெறுமனே 400,000 ரூபாய் பரிசுப் பணத்திற்காக எங்களால் இந்த விளையாட்டை விளையாட முடியாது. அது எங்கள் தியாகத்திற்குச் செய்யும் அவமானம்” என உள்ளூர் இளைஞர்கள் குமுறுகின்றனர்.

தங்களின் இந்த நன்கொடைகளும் விளையாட்டுத் தொடர்களும் தர்ம சிந்தனையால் உந்தப்பட்டவை அல்ல, மாறாக அங்கு தடையின்றிச் செயல்படுவதற்கான “சமூக அங்கீகாரத்தை” (social licence to operate) உள்ளூர் மக்களிடம் இருந்து பெறுவதற்கான ஒரு தந்திரோபாயம் என்பதை இந்நிறுவனம் தனது பங்குதாரர்களிடம் வெளிப்படையாகவே ஒப்புக்கொண்டுள்ளது.

இதற்கான சுரங்க உரிமங்கள் பிரிட்டிஷ் வர்ஜின் தீவுகளின் இரு போலி நிறுவனங்களுக்குக் கீழே, நான்கு அடுக்குகள் தள்ளி இருக்கும் ஒரு உள்ளூர் இலங்கை நிறுவனத்திடமே உள்ளன.

இந்நிறுவனத்தின் முதன்மை செயல்பாட்டு அதிகாரி ஸ்டூவர்ட் ஃபாரெஸ்டர் (Stuart Forrester), கடந்த மார்ச் மாதம் முதலீட்டாளர்கள் மத்தியில் உரையாற்றும்போது, இப்பகுதியில் அவசரமாக அகழ்வாராய்ச்சியை மேற்கொள்ள வேண்டும் என்றும், இல்லையெனில் கடற்கரைப் பகுதியின் மக்கள் தொகை அதிகரித்து, கனிமப் படிவுகளின் மேல் கட்டடங்கள் கட்டப்பட்டு அவை “என்றென்றும் முடங்கிப்போகும்” என்றும் எச்சரித்திருந்தார்.

அதாவது, வெளிநாட்டுச் சுற்றுலாப் பயணிகள் வரும் இடங்கள் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும்; தமிழ் மக்கள் மீன்பிடித்து, விவசாயம் செய்து வாழும் நிலங்கள், அவர்கள் அங்கு மேலும் குடியேறுவதற்கு முன்பாகவே தோண்டப்பட வேண்டும் என்ற இன ரீதியான மற்றும் வர்க்க ரீதியான பாரபட்சத்தை கோப்ரேட் அதிகார வர்க்கம் கொண்டுள்ளதை இது பகிரங்கமாக காட்டுகிறது.

ஆனால், தமிழ் மொழியில் துளையிடுதலுக்கு துளைத்தல், குடைதல், தோண்டுதல் மற்றும் துளையிடும் கருவிக்கு துறப்பணம் என நான்கு துல்லியமான சொற்கள் உள்ளன.

துளையிடுதலுக்கு நான்கு வார்த்தைகளைக் கொண்டுள்ள ஒரு பூர்வீகச் சமூகத்திற்கு, துளையிடுதல் என்றால் என்னவென்று மிகத் துல்லியமாகத் தெரியும்.

— மக்கள் கருதுவது என்ன?—

இலங்கைத் தீவின் கிழக்குக் கடற்கரையில் சர்வதேச நிறுவனங்களின் கனிம வேட்டை என்பது வெறும் சூழலியல் அழிவு மாத்திரமல்ல, அது திட்டமிட்ட முறையில் மக்களின் வாழ்வாதாரங்களை பறித்தெடுக்கும் செயற்பாட்டின் தொடர்ச்சி என்றே மக்கள் கூறுகின்றனர்.

2024 ஆம் ஆண்டின் உத்தியோகபூர்வ மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, திருக்கோவில் பிரதேசத்தின் 21 கிராம உத்தியோகத்தர் பிரிவுகளிலும் 97.9% முதல் 100% வரை தமிழ் மக்களே வாழ்கின்றனர்.

போர்க் காலத்தில் திட்டமிட்டு உருவாக்கப்பட்ட மக்கள் இடப்பெயர்வை, இந்த நிறுவனம் தனக்கான முதலீடாகப் பயன்படுத்துகிறது. திருக்கோவில் பிரதேசம் இயற்கையிலேயே மனிதர்கள் வாழாத வெற்று நிலமல்ல.

1990 ஆம் ஆண்டு ஜூலை மாதத்தில், தங்கவேலாயுதபுரம், சாகாமம், கஞ்சிகுடிச்சாறு மற்றும் அலிகம்பை ஆகிய பாரம்பரியத் தமிழ் கிராமங்களிலிருந்து ஆயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட தமிழ் குடும்பங்கள் விசேட அதிரடிப்படையினரால் (STF) பலவந்தமாக வெளியேற்றப்பட்டு, ஒன்பது ஆண்டுகள் அகதி முகாம்களில் அவல வாழ்வைச் சந்தித்தன.

திருக்கோவிலில் கைது செய்யப்பட்ட பின்னர் எண்ணற்ற தமிழ் இளைஞர்கள் காணாமல் ஆக்கப்பட்ட சம்பவங்களை சர்வதேச மன்னிப்புச் சபை (Amnesty International) மிகத் துல்லியமாக ஆவணப்படுத்தியுள்ளது.

இத்தகைய படுகொலைகளும், பாலியல் வன்முறைகளும், கடத்தல்களும் இப்பகுதியின் பூர்வீகக் குடிகளைத் தங்களது சொந்த நிலங்களை விட்டு ஓட வைத்தன.

இந்த வடுக்கள் இன்னும் ஆறாத நிலையில்தான், குடிநீரையும் ஒரு அடக்குமுறை ஆயுதமாகப் பயன்படுத்தும் உத்திகள் அரங்கேறி வருகின்றன.

திருக்கோவில் பொலிஸ் நிலையத்திற்குள் கடற்படையினரால் கட்டப்பட்டு, நிறுவனத்தின் முதன்மை செயல்பாட்டு அதிகாரியால் திறந்து வைக்கப்பட்ட குடிநீர் சுத்திகரிப்பு நிலையம் முதலில் அங்குள்ள பொலிஸாருக்கும், இரண்டாவதாகவே பொதுமக்களுக்கும் சேவை செய்ய ஒதுக்கப்பட்டது.

தற்போது வேலிக்கு வெளியே குழாய்கள் பொருத்தப்பட்டிருந்தாலும், மக்கள் தங்களது அன்றாட குடிநீருக்காகக் பொலிஸ் நிலைய எல்லையின் வரிசையில் நிற்க வேண்டியுள்ளது.

இது ஒரு உளவியல் போராகும். கேப்பாபுலவு இராணுவ முகாமிற்கு அருகிலும் இதே போன்றதொரு நில அபகரிப்பு மற்றும் வாழ்வாதார முடக்க உத்தியை இந்த இலங்கை அரசு என்ற கட்டமைப்பு கையாண்டுள்ளது.