பிறகு வலையின் இரு புறங்களிலும் கயிறு கட்டி, இரண்டு குழுக்கள் கரையில் நின்றுகொண்டு, அந்த வலையை இழுப்பார்கள்.

அவ்வாறு வலை கரையை நோக்கி இழுக்கப்படும்போது, அந்த ‘U’ வடிவ வலை சுருங்கிக்கொண்டே வரும். அந்த வலையில் கடலுக்குள் கிடக்கும் பல்வேறு வகையான மீன்கள், நண்டுகள், இறால்கள் ஆகியவை சிக்கி, கரை நோக்கி இழுத்து வரப்படும்.

ஆண்கள், பெண்கள் என இருதரப்பினரும் இணைந்து வலையை இழுக்கும் பணியில் ஈடுபடுகிறார்கள்.

அரிய வகையான கடல் ஆமை, கடல் அட்டை, கடல் பல்லி, கடல் குதிரை போன்ற உயிரினங்களும் கரைவலைகளில் சிக்கிக்கொள்ளும், ஆனால் அவற்றை தாங்கள் பயன்படுத்துவதில்லை என்றும் அதை அப்படியே கடலில் விட்டுவிடுவோம் என்றும் இத்தொழிலில் ஈடுபடுபவர்கள் கூறுகின்றனர்.

மீன்கள் கரைக்கு இழுத்துவரப்படும்போது, அந்தப் பகுதியைச் சுற்றி அதிகளவிலான பறவைகள் குவிகின்றன. வலை முழுவதுமாக கரையை அடைந்ததும், அதிலிருந்து தப்பும் சில மீன்கள் இந்தப் பறவைகளுக்கு உணவாகின்றன.

இவ்வாறு கரைவலையை கடலில் ‘U’ வடிவில் விரித்து, பின்னர் அதை கரை நோக்கி இழுத்து வருவது என மொத்தமாக இந்த முறையிலான மீன்பிடித்தலுக்கு 4 முதல் 5 மணிநேரம் தேவைப்படுகிறது.

பாரம்பரியமாக, இதில் கிடைக்கும் மீன்களை மீனவர்கள் மூன்று பங்காக பிரித்து கொள்வார்கள். இதில் படகு மற்றும் வலையின் உரிமையாளரான ‘சம்மாட்டி’ என்பவருக்கு ஒரு பங்கு, மற்ற இரண்டு பங்குகளை எத்தனை பேர் கரைவலையை இழுக்கிறார்களோ, அத்தனை பேரும் சமமாக பிரித்து கொள்வார்கள்.

ஆனால், தூத்துக்குடி மாவட்டத்தில் வலையை இழுப்பவர்களுக்கு குறிப்பிட்ட அளவு பணம் கூலியாக வழங்கப்படுகிறது என இங்குள்ள மீனவர்கள் தெரிவிக்கிறார்கள்.

“எங்கள் தாத்தா காலத்திலிருந்து இந்தத் தொழிலைச் செய்து வருகிறோம். இந்தப் புதிய துறைமுகப் பகுதியில் சுமார் 35 தோணிகள் மற்றும் 35 கரைவலைகள் உள்ளன,” என்கிறார் மீனவர் ஜெயமுருகன்.

21 வயதில் இருந்து கரைவலை இழுத்து வருவதாகக் கூறும் சோலையம்மாள், “வலை இழுப்பதனால் ஏற்படும் வலி அதிகம். இடுப்பு வேதனையைத் தாங்க முடியாது. உடம்பெல்லாம் வலி எடுக்கும், கால்களும் வலிக்கும். இவ்வளவு கஷ்டங்களுக்கும் மத்தியில்தான் இந்தக் கடலை வைத்து எங்கள் தொழிலைச் செய்து வருகிறோம். நாங்கள் எங்கள் பிள்ளைகளைப் படிக்க வைப்பது, அன்றாட உணவு என எல்லாமே இந்தக் கடல் தொழிலை நம்பித்தான்.” என்று கூறுகிறார்.

தூத்துக்குடி புதிய துறைமுகப் பகுதியில், மீனவர்கள் கரைவலை மூலம் மீன்பிடிக்கும் இடத்திலிருந்து சில நூறு மீட்டர்கள் தொலைவில் வ.உ.சி துறைமுகத்தின் கடல் நீரை குடிநீராக்கும் திட்டம் செயல்படுத்தப்படுகிறது.

“இந்தக் கரைவலையில் அனைத்து வகையான மீன்களுமே சிக்கும். மீன்கள் அதிகம் கிடைக்கும் சீசன் காலங்களில் டன் கணக்கில் மீன்கள் சிக்கும்; மற்ற நேரங்களில் சுமாராக, சம்பளத்திற்குப் போதுமான அளவில் மீன்கள் கிடைக்கும்,” என்கிறார் புதிய துறைமுக நாட்டுப்படகு கரைவலை மீனவர் நலச்சங்கத்தின் தலைவர் வி.கே. மாரியப்பன்.

“இந்தக் கரைவலையை இழுக்க வேண்டும் என்றால், அது தடையற்ற மணல் பகுதியாக இருக்க வேண்டும். பாறைப் பகுதிகளில் கரைவலையை இழுக்க முடியாது; ஏனெனில் வலைகள் எல்லாம் அறுந்து கிழிந்துவிடும். இப்போது மணல் இருக்கும் பகுதியில் தான் கடல் நீரை குடிநீராக்கும் திட்டத்திற்கு குழாய் பதிக்கிறார்கள்,” என்கிறார் அவர்.

“அவர்கள் கொஞ்சம் மேல் பகுதியில் உள்ள பாறைப் பகுதியில் குழாயை அமைத்தால் எங்களுக்கு எந்தப் பிரச்னையும் இருக்காது. ஆனால் நாங்கள் எங்கு வலை வீசுவோமோ, அந்த இடத்திற்குள்ளேயே குழாயைப் பதித்துக் கொண்டு வருகிறார்கள்,” என்றும் மாரியப்பன் குற்றம்சாட்டுகிறார்.

“இந்தத் திட்டத்திற்கு பதிக்கப்படும் குழாய்களால் ஒட்டுமொத்த மீன்களும் எந்தப் பக்கம் போகும் என்றே தெரியாது. எங்கள் தலையெழுத்தையே அது மாற்றிப்போட்டுவிடும்,” என்கிறார் ‘சுனாமி காலனி’ பகுதியைச் சேர்ந்த சண்முகலட்சுமி.

“சுனாமிக்குப் பிறகு எங்கள் வாழ்விடத்தை இழந்து, தினமும் சில கிலோமீட்டர்கள் பயணம் செய்து தான் கரைவலை இழுக்க இங்கே வருகிறோம். இப்போது இந்த வேலையும் இல்லையென்றால் என்ன செய்வது,” என்கிறார் அவர்.

“குழாய்கள் பதிப்பதால் கரை அருகே நன்றாக வரக்கூடிய மீன்கள் இனி இங்கு வராமல் அவை ஆழ்கடலுக்குச் சென்றுவிடக்கூடும். ஆழ்கடலுக்குச் சென்று இந்தக் கரைவலையை வைத்து எங்களால் மீன் பிடிக்க முடியாது,” என்கிறார் மீனவர் ஜெயமுருகன்.

“ஒரு நாளைக்கு ஒரு பக்கம் கரைவலையை இழுப்பதற்கு மட்டுமே 100 பேர் நின்று இழுப்போம். மூன்று கரைவலைகளை இழுக்கும் இடத்தில், இப்போது வெறும் 20 பேர் மட்டுமே இழுக்கக்கூடிய சூழ்நிலை உருவாகியுள்ளது” என்றும் அவர் கூறுகிறார்.

‘கடல் நீரை குடிநீராக்கும் திட்டத்திற்காக’ இப்பகுதியில் கடலுக்குள் சிறிது தொலைவில் குழாய்கள் பதிக்கும் பணிகள் நடைபெற்றுவருகின்றன.

இதற்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்து கடந்த மாதம், ‘சுனாமி காலனி’ மீனவர்கள் பலரும் இணைந்து கடலில் முற்றுகைப் போராட்டம் நடத்தினர்.

“இப்போது அந்த கோரிக்கை சம்பந்தமாக நாங்கள் மாவட்ட ஆட்சித் தலைவரைப் பார்த்து மனு கொடுத்துள்ளோம். மாவட்ட ஆட்சித் தலைவர் நடவடிக்கை எடுப்பதாக உறுதி அளித்துள்ளார். அமைதிக் குழு அமைத்து பேச்சுவார்த்தை நடத்தலாம் எனச் சொல்லியிருக்கிறார். அந்தப் பேச்சுவார்த்தையில் உடன்பாடு ஏற்படாவிட்டால், எங்கள் போராட்டம் தொடர்ந்துகொண்டேதான் இருக்கும்,” என்கிறார் மீனவர் கௌதம்.

“அவர்கள் இந்தத் திட்டத்தை செயல்படுத்த வேண்டாம் என்று சொல்லவில்லை, ஆனால் குழாய் அமைப்பது எங்களை பாதிக்காத வகையில் அமையுங்கள் என்று தான் சொல்கிறோம்,” என்கிறார் அவர்.

தூத்துக்குடியில் அமைந்துள்ள வ.உ. சிதம்பரனார் துறைமுக ஆணையம் (வ.உ.சி துறைமுகம்), இந்திய அரசின் துறைமுகங்கள், கப்பல் போக்குவரத்து மற்றும் நீர்வழிகள் அமைச்சகத்தின் கீழ் இயங்கும் இந்தியாவின் முக்கிய துறைமுகங்களில் ஒன்றாகும். இது 1974-ஆம் ஆண்டு ஜூலை மாதம் இந்தியாவின் 10வது முக்கிய துறைமுகமாக அறிவிக்கப்பட்டது.

‘உலகளாவிய கடல்வழி வர்த்தகத்திற்கான இந்தியாவின் முதன்மையான துறைமுகங்களில் ஒன்று’ என்றும், ‘ஆண்டுக்கு 81.50 மில்லியன் டன் சரக்குகளைக் கையாளும் திறன் கொண்டது’ என்றும் அத்துறைமுகத்தின் இணையதளம் குறிப்பிடுகிறது.

“துறைமுகத்தின் தேவைகள், அதன் பங்குதாரர்கள் மற்றும் துறைமுக வளாகத்திற்குள் அமையவுள்ள புதிய துறைமுகம் சார்ந்த தொழிற்சாலைகளின் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்வதற்காக, நாளொன்றுக்கு 5 மில்லியன் லிட்டர் (5 எம்எல்டி) குடிநீர் உற்பத்தித் திறன் கொண்ட ‘உப்புநீர் சுத்திகரிப்பு ஆலை’ ஒன்றை சுமார் ரூ.124.32 கோடி செலவில் அமைக்கும் பணி நடைபெற்று வருகிறது” என கடந்த 2024, மே மாதம் வி.ஓ.சி. துறைமுகம் தெரிவித்திருந்தது.

பின்னர், இது நாளொன்றுக்கு 3 மில்லியன் லிட்டர் குடிநீர் உற்பத்தித் திறன் கொண்ட ‘உப்புநீர் சுத்திகரிப்பு ஆலையாக’, சுமார் 67 கோடி ரூபாய் செலவில் அமைக்கப்படும் என அறிவிக்கப்பட்டது. ஒரு தனியார் நிறுவனத்திற்கு டெண்டர் அடிப்படையில் இந்தத் திட்டம் வழங்கப்பட்டுள்ளது என வ.உ.சி துறைமுக நிர்வாகம் தெரிவிக்கிறது.

மீனவர்களின் எதிர்ப்பு குறித்துப் பேசிய வ.உ.சி துறைமுக செயற்பொறியாளர் ஷேபா, “இந்தத் திட்டத்தால் மீனவர்களுக்கோ அல்லது கரைவலை மீன்பிடிப்பிற்கோ எந்த பாதிப்பும் ஏற்படாது. இந்தத் திட்டத்தின் மூலம் கிடைக்கும் குடிநீரை நாங்கள் விற்கப்போவதில்லை அல்லது வெளியே உள்ள தொழிற்சாலைகளுக்கு வழங்கப்போவதில்லை. இது முழுக்க முழுக்க துறைமுகம் மற்றும் அதன் ஊழியர்களின் பயன்பாட்டிற்காக மட்டுமே” என்கிறார்.

“சுத்திகரிப்புக்குப் பிறகு கடலில் விடப்படும் நீரால் கடல் சூழலியலுக்கு எந்தப் பாதிப்பும் இருக்காது” எனக் கூறும் அவர், “இதற்கான குழாய்கள், 6 முதல் 7 மீட்டர் ஆழத்தில் கடலடியில்தான் புதைக்கப்படும். இதனால் கரைவலைகள் பாதிப்படையாது,” என்கிறார்.

– இது, பிபிசிக்காக கலெக்டிவ் நியூஸ்ரூம் வெளியீடு